Горад Краматорск

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Краматорск
Краматорськ
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Shkolnaya-B.Sadovaya.JPG

Каардынаты: 48°43′14.88″ пн. ш. 37°33′20.16″ у. д. / 48.7208, 37.5556 (G) (O) (Я)48°43′14.88″ пн. ш. 37°33′20.16″ у. д. / 48.7208, 37.5556 (G) (O) (Я)

Краіна
Вобласць
Заснаваны
Горад з
Плошча
117,1 км²
Вышыня цэнтра
177,3 м
Насельніцтва (2011)
166 284 чалавек
Тэлефонны код
626(4)
Паштовыя індэксы
84300-84390
Афіцыйны сайт

Краматорск (Украіна)
Краматорск
Краматорск

Краматорск (укр. Краматорськ) — горад абласнога значэння ў Данецкай вобласці Украіны. Размешчаны ў паўночнай частцы вобласці на рацэ Казённы Тарэц (прыток Северскага Данца). Насельніцтва 166284 чал. (2011).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Горад развіўся з пасёлка пры маленькай чыгуначнай станцыі, пабудаванай у 1868 годзе, да сучаснага даволі вялікага горада абласнога значэння, прамысловага цэнтра і транспартнага вузла.

Паходжанне назвы[правіць | правіць зыходнік]

У канцы 60-х гадоў XIX ст. на будаванай у той час Курска-Харкаўска-Азоўскай чыгунцы, каля ракі Казённы Тарэц з'явілася чыгуначная станцыя Краматорск, паблізу якой вырас пасёлак. Спачатку пасёлак называўся Крам на Тарцы, затым паступова назва змянілася на Краматорск.

Гістарычная прыналежнасць[правіць | правіць зыходнік]

Згодна з археалагічнымі звесткамі, на тэрыторыі сучаснага Краматорска і яго бліжэйшых прадмесцяў людзі сяліліся яшчэ ў старажытныя часы. На паўночна-заходняй ускраіне Краматорску знойдзеныя каменяломні і майстэрні па апрацоўцы крэменю эпохі неаліту, якія працягвалі існаваць і ў перыяд ранняй медзі. У прадмесцях Краматорску даследавана таксама Курганны магільнік металурга-ліцейніка эпохі бронзы.

У другой палове XVII — пачатку XVIII стст. гэтая частка Слабажаншчыны масава засяляецца казакамі Гетманшчыны, прыгоннымі з паўднёвых раёнаў Масковіі і Мардовіі.

У 1767 годзе ўрад Расіі аддаў графу Ф. Таранаву 10 тысяч дзесяцін казацкай зямлі, на якіх было заснавана сяло Пятроўка. Пазней гэтыя землі былі прададзены высакароднаму роду Абаза, пасля — замежнікам Іванову, Шабельскаму, Шцейгераву. У выніку ўзніклі новыя паселішчы Абазаўка, Іванаўка, Шабэлькоўка, Шцейгераўка, якія ў далейшым стварылі своеасаблівую агламерацыю — Краматорск.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Паводле дадзеных перапісу 2001 года 31,06% адзначылі роднай мовай украінскую, 67,87% — рускую, а 1,07% — іншую[1].

Паводле нацыянальнага складу ўкраінцы складалі 70,2%, рускія — 26,9%, беларусы — 0,7%, а іншыя — 2,2%.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Краматорск // БЭ ў 18 тамах. Т.8, Мн., 1999, С.446

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Данецкая вобласць