Горад Ла-Пас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Ла-Пас
ісп.: La Paz, аймара: Chuqiyapu
La Paz-center.jpg
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
La Paz-center.jpg

Каардынаты: 16°29′39″ пд. ш. 68°08′51″ з. д. / 16.494167° пд. ш. 68.1475° з. д. (G) (O) (Я)16°29′39″ пд. ш. 68°08′51″ з. д. / 16.494167° пд. ш. 68.1475° з. д. (G) (O) (Я)

Краіна
Плошча
255 км²
Вышыня цэнтра
3593 м
Насельніцтва (2009)
887 512[1] чалавек
Шчыльнасць
6275,16 чал./км²
Часавы пояс
Тэлефонны код
2
Афіцыйны сайт

Ла-Пас (Балівія)
Ла-Пас
Ла-Пас

Ла-Пас (ісп. La Paz de Ayacucho), горад у Балівіі. Адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Ла-Пас. Фактычная сталіца дзяржавы. 1,6 млн. жыхароў. Галоўны эканамічны, фінансавы, навуковы і культурны цэнтр краіны.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Заснаваны ў 1548 іспанскім канкістадорам Алонса дэ Мендосай. Названы (La Paz – г.зн. мір) з нагоды прымірэння варагуючых паміж сабой іспанскіх заваёўнікаў. У 1809 у горадзе адбылося антыіспанскае паўстанне, якое стала пралогам да вайны іспанскіх калоній у Паўднёвай Амерыцы за незалежнасць. У 1825 вызвалены ад іспанскага панавання войскамі генерала А.Х.Сукрэ пасля яго перамогі над іспанскай арміяй пад Аякуча (так сфарміравалася поўная назва горада).

З 1898 фактычная сталіца Балівіі (афіцыйная – Сукрэ), рэзідэнцыя прэзідэнта і парламента. Пераезд кіраўніцтва краіны адлюстраваў змены ў балівійскай эканоміцы, выкліканыя спустошваннем сярэбраных шахт Патосі і пачаткам распрацоўкі алавянных радовішчаў каля Арура, і адпаведныя змены ў расстаноўцы сіл рэгіянальных эліт.

Прыродныя ўмовы[правіць | правіць зыходнік]

Знаходзіцца ў Цэнтральных Андах, на вышыні каля 3700 м, у даліне аднайменнай ракі. Ла-Пас – самая высокагорная сталіца ў свеце.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Галоўны прамысловы (да 75% усёй прадукцыі апрацоўчай прамысловасці краіны) і гандлёва-фінансавы цэнтр Балівіі.

Прамысловасць: харчовая, тэкстыльная, гарбарна-абутковая, цэментная, мэблевая, шкляная. Рамесніцкая вытворчасць вырабаў з епрамікі, золата, серабра.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Вузел чыгунак і аўтадарог, у т.л. Трансамерыканская шаша. Міжнародны аэрапорт Эль-Альта.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Выдатныя пабудовы 18 ст. у стылі барока. У часткова рэканструяваным цэнтры – шматлікія жалезабетонныя будынкі 20 ст., на ўскраіне – індзейскія кварталы.

Культурны ўплыў[правіць | правіць зыходнік]

Акадэмія навук, нацыянальны археалагічны і іншыя музеі, астранамічная абсерваторыя, 2 універсітэты.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]