Горад Маладзечна
| Горад
Маладзечна
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||
Маладзе́чна — горад у Мінскай вобласці Беларусі на рацэ Уша, адміністрацыйны цэнтр Маладзечанскага раёна. У 73 км да паўночным захадзе ад Мінска. Насельніцтва — 98,4 тыс. чал. (2006).
|
Назва [правіць]
Тапонім «Маладзечна», відаць, паходзіць ад назвы рэчкі Маладачанкі, якая знікла ў выніку меліярацыйных прац. Таксама існуе меркаванне, што назва горада ўтварылася ад словаў «маладзец» (у значэнні — дзяцюк, ваяр у княжацкай дружыне[1]), «малады», «малодшы» або ад спалучэння двух даўніх словаў «мала» і «надэчыць», што азначае «малазмяшчальнае месца»[2].
Гісторыя [правіць]
Першы пісьмовы ўспамін пра Маладзечна змяшчаецца ў прысяжным лісце князя ноўгарад-северскага Дзмітрыя Альгердавіча вялікаму князю Ягайлу і датуецца 16 снежня 1388[3]. У 1413 мясцовасць увайшла ў склад Віленскага ваяводства.
У ХV ст. ля сутокаў Маладачанкі і Вушы збудавалі драўляны замак, які неднаразова цярпеў ад пажараў (1519 — двойчы, а таксама ў 1533) і быў зруйнаваны ў XVIII ст.
Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай (1565—1566) Маладзечна ўвайшло ў склад Мінскага павета Менскага ваяводства. У 1567 тут праходзілі папярэднія перамовы прадстаўнікоў Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага датычна ўмоў Люблінскай уніі[3]. У кан. ХVI ст. Маладзечна ўваходзіла ў шэрагі 20 найбуйнейшых гарадоў Вялікага Княства Літоўскага на тэрыторыі сучаснай Беларусі[3]. У розныя часы мясцовасць знаходзілася ва ўладанні Заслаўскіх, Мсціслаўскіх, Сангушкаў, Агінскіх і інш.
У Вялікую Паўночную вайну (1700—1721) у 1708 Маладзечна пэўны час займалі шведскія войскі. У 1757 кароль і вялікі князь Аўгуст Сас надаў мястэчку прывілей на гандаль. У 1758 уладальнік паселішча Міхал Казімір Агінскі збудаваў тут касцёл Св. Казіміра, пры якім з 1762 дзейнічаў кляштар трынітарыяў (скасаваны расійскімі ўладамі ў 1831)[4].
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітае (1793) Маладзечна апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Вілейскім павеце Мінскай, з 1847 Віленскай губерні. У вайну 1812 года 4 снежня каля мястэчка расійскія войскі разбілі ар'ергард французскай арміі маршала Віктора.
14 красавіка 1831 у часы вызваленчага паўстання аддзел Міхала Ходзькі пры падтрымцы местачкоўцаў вызваліў Маладзечна з-пад расійскага панавання. Аднак ужо 22 красавіка 1831 царскія карнікі занялі паселішча, пачалі дзейнічаць ваенна-палявыя суды над паўстанцамі. У 1864 з мэтай русіфікацыі края ўлады адкрылі настаўніцкую семінарыю, выкладанне ў якой вялося вылучна на рускай мове пад наглядам Маскоўскага патрыярхату. У 1873 будова Лібава-Роменскай чыгункі спрыяла пераўтварэнню невялікага мястэчка ў чыгуначны вузел.
- Старыя выявы Маладзечна
Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Маладзечна апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе сталі самастойнай гмінай у Вілейскім павеце Віленскага ваяводства. У 1925 паселішча атрымала статус асобнага павета, а ў 1929 — зноў статус горад. З 1922 па 1939 гады на тэрыторыі фальварка Гелянова (з 1929 года у складзе горада) размяшчаўся гарнізон 86-га пяхотнага палка Войска Польскага.
У 1939 Маладзечна ўвайшло ў БССР, дзе ў 1940 зрабілася цэнтрам раёна Вілейскай вобласці (у 1944—1960 цэнтр асобнай вобласці). Станам на 1940 тут адкрылася педагагічнае вучылішча, працавалі 2 клубы, бібліятэка, бальніца, 2 аптэкі. У Другую сусветную вайну з 25 чэрвеня 1941 да 5 ліпеня 1944 горада знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
- Горад на старых фатаздымках
25 красавіка 1993 у часы дэмакратычных гарадскіх уладаў на чале з Генадзем Карпенкам на цэнтральным пляцы Маладзечна ў прысутнасці некалькіх тысяч гараджан адбылося ўрачыстае адкрыццё помніка пакутнікам за свабоду і незалежнасць Беларусі (у наш час пры падрыхтоўцы да «Дажынак» помнік перанеслі у Зялёны Гарадок — гістарычны раён горада побач з гарадскім паркам). [5]. 18 сакавіка 1997 у горадзе адбылася ўрачыстая кансекрацыя новага касцёла Св. Іосіфа[6].
У 2011 годзе ў горадзе прайшоў фестываль «Дажынкі-2011».
Эканоміка [правіць]
Прадпрыемствы машынабудавання і металаапрацоўкі лёгкай, харчовы, дрэваапрацоўчай, будаўнічых матэрыялаў прамысловасці. Гасцініца «Маладзечанская» (знаходзіцца побач цэнтральнай плошчы, у 10 хв. хады ад чыгуначнага і аўтавакзалаў).
Транспарт [правіць]
Вузел чыгунак на Мінск, Полацк, Вільнюс, Ліду і аўтадарог на Мінск, Вільнюс, к.п. Нарач.
СМІ [правіць]
Выдаюцца газеты:
- «Маладзечанская газета» (грамадска-палітычнае выданне, орган раённых улад),
- «Рэгіянальная газета» (рэгіянальнае выданне, якое па змястоўнасці значна пераўзыходзіць раённую газету),
- «Из рук в руки, Молодечно».
- Мясцовыя тэлебачанне і радыё: Маладзечанскае кабельнае тэлебачанне, Маладзечанскае радыё.
Культура [правіць]
У горадзе знаходзяцца Мінскі абласны краязнаўчы музей, Мінскі абласны драматычны тэатр, Мінскі абласны тэатр лялек «Батлейка». У горадзе штогод праводзіцца больш 30 культурных мерапрыемстваў, у т.л. рэспубліканскі тэатральны фестываль «Маладзечанская сакавіца» і Маладзечанскі фестываль беларускай песні і паэзіі (з 1993). У 2006 годзе горад стаў месцам правядзення фестывалю «Адна зямля»[7].
Маладзечна лічыцца рэп ці [[хіп-хоп горадам, тут таксама існуюць і альтэрнатыўныя гурты (Usplesk, Буркіна Фасо, ХЗКН, Stickoxydal і іншыя).
У Маладзечне 14 сярэдніх школ, мастацкая школа, 6 вучылішч, у т.л. медыцынскае і музычнае, політэхнічны каледж, гандлёва-эканамічны каледж, 4 публічныя бібліятэкі.
Выпускаецца гісторыка-краязнаўчы і літаратурна-мастацкі альманах «Куфэрак Віленшчыны»
Грамадскае жыццё [правіць]
Прадстаўніцтва партыі БНФ, аддзяленне праваабарончай арганізацыі Беларуска-Хельсінскі камітэт, скауцкая дружына «Маладэчына».
Рэлігійнае жыццё [правіць]
У горадзе зарэгістравана 5 рэлігійных абшчын.
Турыстычная інфармацыя [правіць]
Маладзечна ўваходзіць у турыстычны маршрут «У краі Нарачанскім»[8].
Гатэль «Маладзечна» знаходзіцца побач з цэнтральнай плошчай, за 10 хвілінаў хады ад чыгуначнага і аўтобуснага вакзалаў. У горадзе працуе краязнаўчы музей.
Славутасці [правіць]
- Гарадзішча (XV—XVII стст.) —
Гісторыка-культурная каштоўнасць РБ, шыфр 613В000295 - Гістарычная забудова горада (ХІХ — пач. ХХ стст.)
- Касцёл і кляштар трынітарыяў (XVIII ст., дагэтуль не вернутыя каталікам) —
Гісторыка-культурная каштоўнасць РБ, шыфр 612Г000294
- Мемарыяльны комплекс «Шталаг 342»
- Настаўніцкая семінарыя (1762)
- Сінагога (XIX—XX стст.)
- Царква Покрыва Прасвятой Багародзіцы (1867—1871)
- Чыгуначная станцыя (1907)
Страчаная спадчына [правіць]
- Брама Трыумфальная (1920-я)
- Вуніяцкая царква Святых Казьмы і Дзям'яна (XVIII ст.)
- Касцёл (1-я пал. ХХ ст.)
- Палац Агінскіх (XVIII ст.)
- Царква (XVI ст.)
- Краявіды Маладзечна
Гарады-пабрацімы [правіць]
Велінград, Балгарыя
Елгава, Латвія
Ірпень, Украіна
Каломна, Расія
Панявежыс, Літва
Пётркаў-Трыбунальскі, Польшча
Саколка, Польшча
Фларэшць, Малдова
Чарапавец, Расія
Эслінген-на-Некары, Германія
Вядомыя асобы [правіць]
- Ларыса Марозава (Леся Беларуска), уяўная асоба — псеўданім Валянціны Коўтун
- Зэлік Аксельрод
- Уладзімір Боська
- Меер Майсеевіч Аксельрод
Зноскі
- ↑ Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 240.
- ↑ Краязнаўчы маршрут. Ільянскія далягляды-2 на Ільянская сярэдняя школа імя А. Грымаця
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Генадзь Каханоўскі. Маладзечна // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 263.
- ↑ Кулагін А. М. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін; фатограф А. Л. Дыбоўскі. — 2-е выд. — Мн.: БелЭн, 2008. С. 215.
- ↑ Помнік пакутнікам устанавілі ў Зялёным Гарадку. Публікацыя ў "Рэгіянальнай газеце"
- ↑ 10-годдзе кансекрацыі касцёла Св. Юзафа ў Маладзечне // «Catholic.by», 20 сакавіка 2007
- ↑ «Адна зямля» ў Маладзечне //«Рэгіянальная газета», 21 ліпеня 2006 г., № 29 (583)
- ↑ Молодечно // к // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9
Літаратура [правіць]
- Молодечно // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9
- Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 5: М — Пуд / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1999. — 592 с.: іл. ISBN 985-11-0141-9.
- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
- Mołodeczno // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.Tom VI: Malczyce — Netreba. — Warszawa, 1885. S. 647—648.
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Горад Маладзечна- http://www.molodechno.by — Старонка горада
- Здымкі на Radzima.org
- Інфармацыя на старонцы Мінскага аблвыканкама
- «Рэгіянальная газета» анлайн
- Агульныя звесткі пра Занальны дзяржаўны архіў г. Маладзечна
- Маладзечанскае аддзяленне РАА «БХК»