Горад Рокішкіс
| Горад
Рокішкіс
Rokiškis
|
||||||||
|
|
Рокішкіс (літ.: Rokiškis) — горад у паўночнай Літве, з'яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Рокішкіскага раёна Паневяжыскага павета.
Знаходзіцца за 60 км на поўнач ад Уціны. Насельніцтва складае 15,7 тыс. чалавек. Горад адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Аўкштайтыя.
Змест |
[правіць] Гісторыя
Першыя гістарычныя згадкі аб паселішчы Рокішкіс адносяцца да 1499 года, калі яно ўзгадваецца ў прывілеі князя Аляксандра. Згадкі аб мясцовым касцёле і мясцовай парафіі датуюцца 1500 годам. Да 1547 года мясцовыя землі належалі вялікаму князю, а потым былі перададзены Жыгімонтам Вазай князям Красчынскім. У XVIII стагоддзі Рокішкіс перайшоў ва ўладанне Тызенгаўзаў. Апошні ўладар з роду Тызенгаўзаў — Райнальд Тызенгаўз — памёр бяздзетным, і Рокішкіс перайшоў яго сястрэ Марыі Рэдзецкай. Рэдзецкія валодалі Рокішкісам да Другой Сусветнай вайны. Паселішча хутка развівалася ў ХІХ — ХХ стагоддзях і ў 1920 годзе атрымала статус горада. Тызенгаўзы пабудавалі тут касцёл, а Канстанцін Тызенгаўз, які жыў тут у пачатку ХІХ стагоддзя стварыў заалагічную калекцыю, якая потым была перададзена Віленскаму Універсітэту. Развіццё горада, так сама, спрыяла пабудове тут чыгункі Дзвінск — Ліепая ў 1873 годзе. Пасля Другой Сусветнай вайны, горад з 1950 года стаў раённым цэнтрам Літоўскай ССР.
[правіць] Герб
Сучасны герб горад атрымаў у 1993 годзе. Поле з ліхтаром сімвалізуе першых уладароў горада: Красчынскіх, бык сімвалізуе Тызенгаўзаў, а флёр-дэ-ліз сімвалізуе Рэдзецкіх. Астатняе поле прадстаўляе арган касцёла св. Мацея.
[правіць] У Сеціве
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Горад Рокішкіс
[правіць] Тапаграфiчныя карты
- (руск.) Тапаграфічная карта N-35-II.