Горад Санкт-Пецярбург

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці

Горад федэральнага значэння

Санкт-Пецярбург
Санкт-Петербург

Сцяг	Герб

Каардынаты Каардынаты: 59°57′00″ пн. ш. 30°19′00.12″ у. д. / 59.95, 30.3167 ^(G) ^(O) ^(Я)59.95, 30.316759°57′00″ пн. ш. 30°19′00.12″ у. д. / 59.95, 30.3167 ^(G) ^(O) ^(Я)

Краіна	Расія
Вобласць	Ленінградская
Унутранае дзяленне	18 раёнаў
Заснаваны	1703
Ранейшыя назвы	Петраград (1914-1924), Ленінград (1924-1991)
Плошча	605,8 км²
Афіцыйная мова	руская мова
Насельніцтва	4 581 854 чалавек
Нацыянальны склад	рускія, украінцы, беларусы
Канфесійны склад	праваслаўе

Санкт-Пецярбург

Ісаакіеўскі сабор

Санкт-Пецярбург^[1] (руск.: Санкт-Петербург) — горад у Расіі, цэнтр Ленінградскай вобласці. Насельніцтва: 4 581 854 жыхароў (2009), 4 568 047 жыхароў (2008), 3 990 000 жыхароў (2007). Горад з насельніцтвам больш мільёна, які знаходзіцца бліжэй да поўначы, чым іншыя гарады. Клімат вільготны, марскі. Сярэдняя тэмпература студзеня −7,7 °C, ліпеня +17,8 °C. Вядомыя белыя ночы.

Змест

1 Гісторыя
- 1.1 Назвы горада
- 1.2 Блакада Ленінграда
2 Культура
3 Транспарт
- 3.1 Чыгуначныя вакзалы
4 Адукацыя
5 Беларусы ў Санкт-Пецярбургу. Гісторыя. Асобы
6 Вядомыя асобы
7 Гл. таксама
8 У Сеціве
9 Сімволіка
10 Зноскі

[правіць] Гісторыя

Горад Санкт-Пецярбург (ням.: Sankt Petersburg — крэпасць св. Пятра) заснаваны 27 мая 1703 імператарам Пятром I. 1712—1918 сталіца Расіі.

[правіць] Назвы горада

Петраград, 31 жніўня 1914 — 26 студзеня 1924.
Ленінград, 26 студзеня 1924 — 6 верасня 1991.

[правіць] Блакада Ленінграда

Асноўны артыкул: Блакада Ленінграда

[правіць] Культура

У 1990 годзе гістарычны цэнтр Санкт-Пецярбурга і палацава-паркавыя ансамблі прыгарадаў уключаны ў Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

[правіць] Музеі

[правіць] Планіроўка і архітэктура

Пётр I задумваў горад паводле еўрапейскага ўзору: з прамымі перпендыкулярнымі вуліцамі, шырокімі «прашпектамі». Такая планіроўка бачна на прыкладзе Васільеўскага вострава і «трызубцы» Адміралцейства — Неўскі праспект, Гарохавая вуліца, Вазнясенскі праспект.

[правіць] Храмы і манастыры

[правіць] Вуліцы, праспекты, плошчы

[правіць] Транспарт

[правіць] Чыгуначныя вакзалы

[правіць] Адукацыя

[правіць] Беларусы ў Санкт-Пецярбургу. Гісторыя. Асобы

Пецярбург стаў важным цэнтрам беларускай культуры яшчэ ў XIX ст. У 1844-46 гг. Ян Баршчэўскі піша тут знакаміты твор Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях. У 1893 годзе тут Антон Неманцэвіч. Паводле расійскага перапісу 1897 г. у Пецярбургу пражывала 66,5 тыс. беларусаў. У пачатку XX ст. яны сталі другой па колькасці іншаэтнічнай супольнасцю ў горадзе. Дзейнічае Беларускае грамадска-культурнае таварыства (Санкт-Пецярбург). У 1930-37 вучыўся беларускі мастак Яўген Аляксеевіч Зайцаў. У 1938-39 рэктарам Ленінградскага ўніверсітэта быў беларускі вучоны Канстанцін Ігнатавіч Лукашоў. У 1938 у Ленінградзе нарадзіўся беларускі геахімік Валянцін Лукашоў. У 1973-75 гг. тут працуе беларускі мастак Аляксандр Анатольевіч Ісачоў.