Горад Смалявічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Смалявічы
Smalavicy-administracyja.jpg
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Каардынаты Каардынаты: 54°02′00″ пн. ш. 28°05′03″ у. д. / 54.033333° пн. ш. 28.084167° у. д. (G) (O) (Я)54°02′00″ пн. ш. 28°05′03″ у. д. / 54.033333° пн. ш. 28.084167° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна
Вобласць
Раён
Першае згадванне
Насельніцтва
14 200 чалавек (2007)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1776
Паштовы індэкс
222210
Аўтамабільны код
5
Афіцыйны сайт
http://smaliavichy.by  (бел.) 
Смалявічы (Беларусь)
Смалявічы
Смалявічы
Смалявічы (Мінская вобласць)
Смалявічы
Смалявічы

Смаляві́чы (афіц. транс.: Smaliavičy) — горад у Мінскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Смалявіцкага раёна. У 35 км да ўсходу ад Мінска; чыгуначная станцыя на лініі Мінск—Орша. Аўтадарогі злучаюць горад з Чэрвенем, Лагойскам, Смілавічамі. Насельніцтва 14,2 тыс. чал. (2006).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню згадваюцца каля 1448 як валоданне Доргіевіча. З 1508 мястэчка ў Менскім ваяводстве ВКЛ, валоданне князёў Астрожскіх, затым Радзівілаў, Вітгенштэйнаў, Гагенлоэ. Мястэчка моцна пацярпела падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) і Паўночнай вайны (1700—1721). З 1793 у складзе Расійскай імперыі, з 1795 цэнтр воласці Барысаўскага павета.

У канцы 18 — пачатку 19 ст. Дзейнічалі 2 фабрыкі (Смалявіцкія лесапільныя прадпрыемствы): лесапільная і дрэваапрацоўчая (18941914 гг.), лесапільная і мукамольная (18901910 гг.) і мануфактура (18951902 гг.). Выраблялі дошкі, шавецкія шпількі, муку і крупы. Мелі паравыя машыны і паравыя катлы. Працавалі ў 18991900 гг. ад 40 (на мануфактуры) да 68 чал. (на фабрыках).

У 19091915 дзейнічаў шклозавод «Вікторыя». Выпускаў ліставое шкло, бутэлькі. У 1910 г. працавала 160, у 1913 г. — 95 рабочых.

У пачатку 19 ст. тут быў палац, які згарэў у 1819. У 1871 каля Смалявічаў пабудаваная чыгуначная станцыя Вітгенштэйнаўская. У 1863 земскае народнае вучылішча, паштова-тэлеграфнае аддзяленне, бровар, рамесныя майстэрні па вытворчасці вопраткі і абутку, кузні. З 1924 цэнтр раёна, з 1938 гарадскі пасёлак. У гады Вялікай Айчыннай вайны акупанты знішчылі тут 2 тыс. жыхароў, у створаным гета расстралялі каля 3 тыс. чалавек. З 1968 горад, у 1998 атрымалі герб.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы машынабудавання, будаўнічых матэрыялаў, харчовай, лясной і дрэваапрацоўчай прамысловасці. Гасцініцы «Вясна» і «Прыазёрная».

Выдатныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

  • Свята-Мікалаеўская царква

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Смолевичи // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9;