Горад Сянно

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Сянно
Сянно
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Каардынаты Каардынаты: 54°49′00″ пн. ш. 29°41′00″ у. д. / 54.816667° пн. ш. 29.683333° у. д. (G) (O) (Я)54°49′00″ пн. ш. 29°41′00″ у. д. / 54.816667° пн. ш. 29.683333° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна Беларусь
Вобласць Віцебская
Раён Сенненскі
Першае згадванне 1442
Вышыня цэнтра 176 м
Насельніцтва 8,0 тыс. чалавек (2010)
Часавы пояс UTC+3
Тэлефонны код 2135
Паштовы індэкс 211117
Афіцыйны сайт senno.vitebsk-region.gov.by  (руск.) 
Сянно (Беларусь)
Сянно
Сянно
Сянно (Віцебская вобласць)
Сянно
Сянно

Сянно́ — горад у Віцебскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Сенненскага раёна, на беразе возера Сянно. У 56 км да паўднёвага захаду ад Віцебска, 15 км ад чыгуначнай станцыі Бурбін на лініі ЛепельОрша. Аўтамабільнымі дарогамі злучаны з Багушэўскам, Чашнікамі, Бешанковічамі, Талачыном. Насельніцтва 7,6 тыс. чал. (2009).

Змест

Гісторыя [правіць]

Вядомы з 1-ай пал. 16 ст. як мястэчка Віцебскага павета ВКЛ. З 1-ай пал. 17 ст. належала Сапегам, з 2-ой пал. 18 ст. — Агінскім. З 1772 у складзе Расіі, горад, цэнтр павета. Каля 1906 года у горадзе дзейнічала польскае Таварыства Добрачыннасці і Асветы, заснаванае з ініцыятывы Марыі Свяцкай. Займалася адкрыццём сакрэтных польскіх школаў у вёсках і мястэчках, а фінансавалі яго мясцовыя ўладальнікі маёнткаў[1]. З 1923 пазаштатны горад, цэнтр воласці ў Віцебскім павеце. З 1924 цэнтр раёна.

Эканоміка [правіць]

Прадпрыемствы будаўнічых матэрыялаў, лясной, дрэваапрацоўчай, лёгкай, харчовай прамысловасці. Гасцініца.

Культура [правіць]

Выдатныя мясціны [правіць]

  • Гарадзішча жалезнага веку (побач з горадам)
  • Адміністрацыйны будынак пач. 19 ст.

Выбітныя ўраджэнцы і жыхары [правіць]

У Сеціве [правіць]

Крыніцы [правіць]

Зноскі

  1. Życie społeczno-kulturalne. Oświata. W: Między nadzieją…. S. 38.

Літаратура [правіць]

  • Dariusz Tarasiuk: Między nadzieją a niepokojem. Działalność społeczno-kulturalna i polityczna Polaków na wschodniej Białorusi w latach 1905—1918. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 211. ISBN 978-83-227-2629-7