Горад Чачэрск

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Чачэрск
Чачэрск
Chachersk3.JPG
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Каардынаты Каардынаты: 52°55′00″ пн. ш. 30°55′00″ у. д. / 52.916667° пн. ш. 30.916667° у. д. (G) (O) (Я)52°55′00″ пн. ш. 30°55′00″ у. д. / 52.916667° пн. ш. 30.916667° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна
Вобласць
Раён
Першае згадванне
Насельніцтва
7700 чалавек (2008)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2332
Паштовы індэкс
247150
Чачэрск (Беларусь)
Чачэрск
Чачэрск
Чачэрск (Гомельская вобласць)
Чачэрск
Чачэрск

Чачэ́рск (афіц. транс.: Čačersk) — горад раённага падпарадкавання ў Гомельскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Чачэрскага раёна, прыстань на р. Сож пры ўпадзенні ў яе р. Чачора. У 65 км ад Гомеля, 37 км ад чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская на лініі Гомель—Жлобін, аўтамабільнымі дарогамі звязаны з Кармой, Веткай і аўтамагістраллю Гомель—Магілёў. Насельніцтва 7,9 тыс. чал. (2006).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Горад узнік у кан. 10 ст. на месцы гарадзішча Замкавая Гара на беразе Чачоры пры ўпадзенні яе ў р. Сож. Упершыню згадваецца ў Іпацьеўскім летапісе пад 1159 як горад радзімічаў Чичерск, які кіеўскі князь Ізяслаў Давыдавіч вярнуў разам з Мазыром чарнігаўскаму князю Святаполку Алегавічу. З 13 ст. умацаваны цэнтр паселішча быў абведзены валам, найпазней з 14 ст. існаваў Чачэрскі замак (у паўночна-усходняй частцы горада).

З 14 ст. у складзе ВКЛ, вялікакняскі горад, у 1387—1390-х належаў князю Скіргайлу, потым кіраваўся намеснікамі вялікага князя. У 1501—1518 ва ўладанні вялікай княгіні Алены Іванаўны, потым кіраваўся дзяржаўцамі з буйных феадалаў ВКЛ (Чартарыйскімі, Дашковічамі, Зяновічамі, Львом Сапегай і інш.). Становіцца цэнтрам адміністрацыйнай адзінкі — Чачэрскае староства. З 1565—1566 г. уваходзіў у Рэчыцкі павет Менскага ваяводства. 22 кастрычніка 1629 года мястэчка Чачэрск і вёска Зяцькавічы па просьбе мяшчан атрымалі ад караля Жыгімонта III права на правядзенне таргоў (2 двухтыднёвыя кірмашы ў год)[1].

З 1772 у складзе Расіі, цэнтр павету ў Рагачоўскай правінцыі, затым мястэчка, цэнтр воласці Рагачоўскага павета. У 1774 падораны Кацярынай II генерал-губернатару графу З. Г. Чарнышову, паводле ініцыятывы якога ў горадзе пабудаваныя ратуша, 3 царквы, касцёл, тэатр, 2 шпіталя і інш. Праведзена перапланіроўка горада паводле рэгулярнага плану, пры гэтым былі разбураныя замак і гарадскія ўмацаванні, якія згадваліся яшчэ ў «Попісе» Чачэрска за 1765 год.

З 1919 у Гомельскай губерніі, у складзе РСФСР. З 1926 у БССР, цэнтр раёна. З 1938 гарадскі пасёлак. У 1962—1965 у Буда-Кашалёўскім р-не. З 1971 горад.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

З 1629 меў прывілей на штотыднёвы гандаль і на 2 двухтыднёвыя кірмашы ў год.

Цяпер (2008) аснову эканомікі горада складаюць прадпрыемствы харчовай прамысловасці. Цэнтр мастацкіх рамёстваў (вышыўка, ткацтва і інш.).

Гасцініца.

Дэмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • 2006 — 7,9 тыс.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Касцёл Найсв. Тройцы
Царква Нараджэння Божай Маці

Дзейнічае Чачэрскі гістарычна-этнаграфічны музей. Спыніцца можна ў гарадскай гасцініцы[2].

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (1784)
  • Царква Нараджэння Божай Маці (1780)
  • Царква Ушэсця Гасподняга (1780-я)

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

У Сеціве[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске и изданные под редакцией и. д. архивариуса сего архива Дм. Ив. Довгялло. 1900, вып. 28. С. 89-92.
  2. Чечерск // к // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9

Літ.:
  • М. А. Ткачоў. Чечерск // Castrum, urbis et bellum: Зборнік навуковых прац, 2002 — 421 с.