Графіт
| Графіт | |
|---|---|
 |
|
| Формула | C (вуглярод) |
| Сінгонія | Гексаганальная (планаксіянальная) |
| Колер | Шэры, чорны сталёвы |
| Колер рысы | Чорная |
| Бляск | Металападобны |
| Празрыстасць | Непразрысты |
| Цвёрдасць | 1—2 |
| Спайнасць | Дасканалая па {0001} |
| Шчыльнасць | 2,09—2,23 г/см³ |
Шаблон:Жалезавугляродзістыя сплавы
ГРАФІ́Т, мінерал, які належыць да самародных элементаў. Найбольш пашыраная і ўстойлівая ў зямной кары мадыфікацыя вугляроду. Характэрна слаістая структура, афарбоўка цёмна-шэрая да чорнай, металічны бляск. Цвёрдасць 1-2, шчыльнасць 2,2 г/см3. Тлусты навобмацак. Вогнетрывалы, электраправодны, хімічна ўстойлівы.
Карысны выкапень. Трапляецца ў магматычных і метамарфічных пародах. Графіт атрымліваюць таксама штучным шляхам – награваннем антрацыту без доступу паветра.
Радовішчы графіту маюць Расія, Украіна, ЗША і інш. На Беларусі вядомы рудапраяўленні графіту ў крышталічным падмурку.
Графіт выкрыстоўваецца ў ліцейнай справе, ядзернай тэхніцы, пры вытворчасці электродаў, алоўкаў, шчолачных акумулятараў, элементаў сілкавання.
[правіць] Спасылкі
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Графіт
