Джон Эверэт Міле

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Джон Эверэт Міле
аўтапартрэт
аўтапартрэт
Дата нараджэння:

08.06.1829

Месца нараджэння:

Саўтгемптан

Дата смерці:

13.08.1896

Месца смерці:

г. Лондан

Жанр:

жывапіс

Вучоба:

Каралеўская акадэмія мастацтваў

Стыль:

прэрафаэлітызм

Заступнікі:

Джон Раскін

Уплыў:

Веласкес, Джон Макрайтэр(руск.) бел.

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Джон Э́верэт Міле́ (таксама Міле́с[1] ; англ.: John Everett Millais, 8 чэрвеня 1829 — 13 жніўня 1896) — буйны англійскі жывапісец, адзін з заснавальнікаў Брацтва прэрафаэлітаў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Фатаздымак Міле, каля 1854 г.

Міле нарадзіўся ў Саўтгемптане і пачаў вучыцца маляванню з дзевяці гадоў[2]. У 1838 годзе, калі сталі відавочнымі яго здольнасці, сям'я перабралася ў Лондан[3]. Ва ўзросце 11 гадоў Міле паступіў у Каралеўскую fкадэмію мастацтваў, стаўшы самым маладым студэнтам за ўсю гісторыю Акадэміі[3]. Да пятнаццаці гадоў ён ужо выдатна валодаў пэндзлем, у 1846 г. з'явіўся перад публікай з гістарычнай карцінай «Пісара берэт у палон перуанскіх інкаў», якую крытыка прызнала лепшай на ўсёй акадэмічнай выстаўцы таго года, а ў наступным годзе атрымаў залаты медаль за карціну «Нападзенне калена Веніямінава на дочак Сілаама»[2]. У 1848 годзе на адной з выставак Міле знаёміцца з Холманам Хантам і Дантэ Габрыэлем Расеці і разам з імі засноўвае Брацтва прэрафаэлітаў.

Помнік Д. Э. Міле ў Лондане

Яго раннія працы характарызуюцца значнай дэталізацыяй, у прыватнасці карціна «Хрыстос у бацькоўскім доме(руск.) бел.», 1850, Лондан), якую палічылі залішне рэалістычнай і ў газеце «Таймс» ахрысцілі як «абуральнай». Аднак Міле гэта не збянтэжыла, і ён працягваў сваю творчасць сярод прэрафаэлітаў. Насамрэч, тэхнічная дасканаласць карцін Міле адразу вылучыла яго сярод іншых жывапісцаў, таму працы Міле заўсёды прымалі на выстаўках Акадэміі, якімі радыкальнымі б яны ні былі[3]. Яго таксама падтрымаў крытык Джон Раскін, які адразу ўбачыў у Міле выбітны талент.

Улетку 1853 Раскін і яго жонка Эфі(руск.) бел. запрасілі Міле адправіцца разам на лета ў Гленфінлас. Міле і Эфі пакахалі адзін аднаго і, пасля яе скандальнага разводу з Раскінам[4], пажаніліся. Жаніцьба змяніла Міле: для падтрымання сям'і ён павінен быў ствараць карціны хутчэй і ў большай колькасці, а таксама дорага прадаваць іх. Міле цалкам адрокся ад поглядаў і ідэй прэрафаэлітызму: у прыватнасці, карціну «Сэр Ізюмбрас(руск.) бел.» (1857), дзе мастак вельмі адышоў ад прэрафаэліцкай тэхнікі, Раскін назваў «нават не няўдачай, а катастрофай»[5]. Наўзамен Міле здабыў велізарную папулярнасць і шалёнае багацце, зарабляючы да 30 тысяч фунтаў у год[5]. Ён зрабіўся партрэтыстам, збольшага пейзажыстам[2] (прычым пейзажы Міле маляваў не на заказ, а як хобі — для сябе[6]) і стаў першым англійскім мастаком, які атрымаў тытул баранэта1885). У 1896 годзе ён быў выбраны прэзідэнтам Каралеўскай акадэміі. На партрэтах Міле адлюстроўвае, як правіла, людзей вядомых, якія займаюць высокія грамадскія пасты[5].

У наш час Міле адносіцца да ліку самых любімых англічанамі мастакоў сярэдзіны XIX стагоддзя[6].

Найбольш вядомая карціна — «Афелія» , 18511852), дзе намалявана каханая Расеці Элізабет Сідал(руск.) бел..

Карціны[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Прозвішча вымаўляецца на манер французскай мовы: Merriam-Webster OnLine. У рускіх крыніцах нярэдка сустракаецца «Мілес».
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Милле, Джон // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) — СПб., 1890—1907.
  3. 3,0 3,1 3,2 Tate Britain| Past Exhibitions | Millais
  4. Путеводитель по искусству. Под ред. Яна Чилверса. — М.: ОАО Издательство «Радуга», 2002
  5. 5,0 5,1 5,2 Шестаков В. П. Прерафаэлиты: мечты о красоте. — М.: Прогресс-Традиция, 2004. ISBN 5-89826-217-2.
  6. 6,0 6,1 Екатерина Беляева. Плодовит по семейным обстоятельствам. Выставка Джона Миллеса открылась в Амстердаме. — Газета «Культура» № 9, 12 марта 2008 г., с. 15

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons