Джыбуці
|
|||||
| Дэвіз: «Unité, Égalité, Paix» | |||||
| Гімн: «Flag song» | |||||
| Дата незалежнасці | 27 чэрвеня 1977 (ад Францыі) | ||||
| Афіцыйныя мовы | Арабская, французская | ||||
| Сталіца | Джыбуці | ||||
| Найбуйнейшы горад | Джыбуці | ||||
| Форма кіравання | Прэзідэнцкая рэспубліка | ||||
| Прэзідэнт Прэм'ер-міністр |
Ісмаіл Амар Геле Дылейта Махамед Дылейта |
||||
| Плошча • Усяго |
147-я ў свеце 23 200 км² |
||||
| Насельніцтва • Ацэнка (2009) • Шчыльнасць |
818 169 чал. (171-я) 35,27 чал./км² |
||||
| ВУП • Разам (2004) • На душу насельніцтва |
$1 570 млн. (168-ы) $1 878 |
||||
| ІРЧП (2007) | ▼ 0,520 (155-ы) | ||||
| Валюта | Франк Джыбуці | ||||
| Інтэрнэт-дамен | .dj | ||||
| Тэлефонны код | +253 | ||||
| Часавы пояс | +3 | ||||
Джыбуці́, Рэспубліка Джыбуці — краіна на паўночным усходзе Афрыкі, мае выхад да Індыйскага акіяна. Мяжуе з Самалі, Эфіопіяй і Эрытрэяй. Сталіца — горад Джыбуці.
Змест |
Гісторыя [правіць]
Тэрыторыю сучаснага Джыбуці шмат стагоддзяў засялялі плямёны афараў і ісаў, якія мелі моцныя гандлёвыя сувязі з арабамі. Ад арабаў у краіну пранік іслам, які стаў дзяржаўнай рэлігіяй.
У другой палове ХІХ стагоддзя тэрыторыяй прылягаючай да Адэнскай затокі зацікавіліся французы. У 80-х гг. ХІХ стагоддзя яны стварылі тут свой пратэктарат — Французскае Самалі, якое паступова стала адной з французскіх калоній у Афрыцы.
У 1947 годзе калонія атрымала статус заморскай тэрыторыі Францыі, а ў 1967 годзе была зменена назва на «Французскія тэрыторыі афараў і ісаў». У 1977 годзе тэрыторыя атрымала незалежнасць змяніўшы назву на Джыбуці. Краіну ўзначаліў Хасан Гулед Аптыдон.
У часы незалежнасць у краіне здараўся і голад і грамадзянская вайна. У 1994 годзе ўзброеныя сутыкненні скончыліся мірнай дамовай.
Палітыка [правіць]
Джыбуці — парламенцкая рэспубліка, з моцнай прэзідэнцкай уладай. Кіруецца згодна з канстытуцыяй прынятай у 1992 годзе. Кіраўніком дзяржавы з'яўляецца прэзідэнт, які выбіраецца на ўсеагульных выбарах на шасцігадовы тэрмін. Выканаўчая ўлада належыць прэм'ер-міністру і ўраду, якія назначаюцца прэзідэнтам. Заканадаўчая ўлада належыць аднапалатнаму парламенту, які складаецца з 65 дэпутатаў, выбраных на пяцігадовы тэрмін.
Дазволена дзейнасць толькі адной партыі — Народны рух на карысць развіцця, якая кіруе краінай з моманту атрымання Джыбуці незалежнасці ў 1977 годзе.
Адміністрацыйны падзел [правіць]
Джыбуці падзелена на 5 акругаў і адзін горад прыроўнены да акругі, якія ў сваю чаргу дзеляцца на 15 раёнаў.
Эканоміка [правіць]
Джыбуці — гэта бедная, слабаразвітая краіна. Атрымлівае замежную дапамогу з боку Францыі і Саудаўскай Аравіі. Асновай эканомікі застаюцца транзітныя паслугі, за якія краіна атрымлівае значныя грошы дзякуючы свайму зручнаму размяшчэнню. Значная частка эканомікі гэта сельская гаспадарка, у якой заняты 80 % працаздольнага насельніцтва.
Насельніцтва [правіць]
Насельніцтва краіны складаецца ў асноўным з двух этнічных груп: ісы (самалійцы) — 60 % і афары — 35 %. Астатнія 5 % гэта нашчадкі еўрапейцаў, у асноўным французаў і італьянцаў. У пачатку 90-х гадоў паміж афрамі і ісамі ўзніклі ўзброеныя сутыкненні, якія паступова перараслі ў грамадзянскую вайну.
Асноўнай рэлігіяй з'яўляецца іслам (гл. іслам у Джыбуці), хрысціянства распаўсюджана сярод еўрапейцаў (гл. хрысціянства ў Джыбуці). Ня гледзячы на тое, што афіцыйнымі мовамі з'яўляюцца французская і арабская, у штодзённым жыцці часта выкарыстоўваецца яшчэ і самалійская і афарская мовы.
Гл. таксама [правіць]
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Джыбуці
