Джэнціле да Фабрыяна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Джэнціле да Фабрыяна
Джэнціле да Фабрыяна
Імя пры нараджэнні:

італ.: Gentile da Fabriano, італ.: Gentile di Niccolò di Giovanni Massi

Дата нараджэння:

каля 1370

Месца нараджэння:

Фабрыяна, правінцыя Анкона

Дата смерці:

1427({{padleft:1427|4|0}})

Месца смерці:

г. Рым

Жанр:

готыка

Джэнціле да Фабрыяна (італ.: Gentile da Fabriano, уласна італ.: Gentile di Niccolò di Giovanni Massi, каля 1370, Фабрыяна, правінцыя Анкона — верасень 1427, г. Рым) — італьянскі жывапісец, найбуйнейшы прадстаўнік інтэрнацыянальнай готыкі ў Італіі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Рос сіратой (маці памерла, бацька пайшоў у манастыр і неўзабаве таксама памёр). Вучыўся ў сваім родным горадзе ў мастака Алегрэта Нуцы(руск.) бел., якога разам з Франчэскуча Гісі лічаць заснавальнікам мясцовай мастацкай школы ў Фабрыяна. Верагодна, зблізіўся ў юнацтве з кім-небудзь з сіенскіх майстроў і хутка дасягнуў вялікай вядомасці.

Працаваў у Цэнтральнай Італіі — у Брэшыі, Венецыі, Фларэнцыі, Сіене, Арвіета(руск.) бел. і ў Рыме, дзе з 1426 да самай смерці сваёй займаўся упрыгожваннем Латэранскага сабора фрэскамі, якія паказваюць сцэны з жыцця Іаана Хрысціцеля. Пасля яго смерці яго малодшы сучаснік і сябар Пізанела, якому Дженціле завяшчаў свае працоўныя прылады, завяршыў роспіс базілікі (не захавалася).

Па адной са здагадак, пахаваны ў рымскай царквы Санта-Марыя-ін-Трастэверэ(руск.) бел..

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

«Каранаванне Марыі» — частка Поліптыху з Вале Раміта(італ.) бел., Пінакатэка Брэра

Фрэскі ў Сан-Джавані ін Латэрана, роўна як таго ж роду творы Дженціле ў іншых месцах (напрыклад, у венецыянскім Палаца Дожаў) загінулі. Пра яго дараванні можна атрымаць уяўленне толькі па нешматлікім станковым карцінам яго працы, якія дайшлі да нас, з якіх самыя выдатныя — «Пакланенне вешчуноў» (адзін з лепшых узораў інтэрнацыянальнай готыкі), «Каранаванне Марыі» і « Уцёкі ў Егіпет».

Іх галоўныя вартасці — ажыўленасць кампазіцыі, старанна распрацаваны, тонкі малюнак, высакароднасць і экспрэсіўнасць фігур, свежасць фарбаў. Далікатнасцю мадэліроўкі асоб, пяшчотнай бледнасцю іх карнацыі(руск.) бел. і уменнем ажыўляць іх пачуццём набожнасці Дженціле нагадвае фра Беата Анджэліка.

Дженціле меў значны ўплыў на сучасны яму жывапіс, асабліва на венецыянскую, праз свайго вучня Якапа Беліні(руск.) бел..

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • L'opera completa di Gentile da Fabriano/Emma Micheletti, ed. Milano: Rizzoli, 1976
  • De Marchi A. e.a. Gentile da Fabriano: studi e ricerche. Milano: Electa, 2006.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons


Пры напісанні гэтага артыкула выкарыстоўваўся матэрыял з Энцыклапедычнага слоўніка Бракгаўза і Ефрона (1890—1907).