Дзяржавы крыжакоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Дзяржавы крыжакоўфеадальныя дзяржавы, створаныя ўдзельнікамі крыжовых выпраў на Усход і крыжовых выпраў супраць балтаў і славянаў. Асаблівае месца ў крыжацкіх дзяржавах займала царква.

Блізкі Усход[правіць | правіць зыходнік]

Дзяржавы Блізкага Усходу. Каля 1135.

Пасля I крыжовае выправы былі заснаваныя наступныя дзяржавы:

Пасля ўдалага заканчэння першай крыжовай выправы герцаг Латарынгіі Готфрыд Бульёнскі атрымаў тытул Абаронцы Труны Господняй, а пасля —караля. Кіраўнікі астатніх крыжацкіх дзяржаў лічыліся яго васаламі, аднак каралеўская ўлада абмяжоўвалася "Іерусалімскімі асізамі".

За крыжакамі быў створаны Іерусалімскі патрыярхат, пяць архібіскупстваў, дзевяць біскупстваў, адчынена шмат манастыроў. Каталіцкія іерархі атрымалі зямельныя ўладанні мусульманскай святароў, стаўшыся ўплывовымі феадаламі на Усходзе.

Гандаль паміж крыжацкім Усходам і Еўропай знаходзілася ў руках купцоў з Венецыі і Генуі.

Кіпр[правіць | правіць зыходнік]

Малая Азія[правіць | правіць зыходнік]

Лацінская імперыя і памежныя дзяржавы. 1204.

Падчас IV крыжовае выправы, выключную ролю ў якой адыграла Венецыя, крыжакі дапамаглі Ісааку Ангелу ўзысці на імператарскі трон. Не атрымаўшы за гэта ўзнагароды, яны разрабавалі горад. На захопленай крыжакамі візантыйскай тэрыторыі ўзніклі некалькі падуладных ім дзяржаў:

Узбярэжжа Балтыйскага мора[правіць | правіць зыходнік]

Дзяржава Тэўтонскага ордэна. 1410.

У 1525 годзе магістр Альбрэхт Гагенцолерн, стаўшы пратэстантам, пазбавіўся царкоўнага аспекту сваіх уладанняў і такім чынам заснаваў свецкае Герцагства Прусія.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Commons