Дзяржаўныя і афіцыйныя мовы ў Расіі
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Дзяржаўныя і афіцыйныя мовы ў Расіі, мовы, якія з'яўляюцца дзяржаўнымі на ўсёй тэрыторыі Расіі ці ў асабных рэгіёнах, а таксама мовы, якія маюць афіцыны статус паводле заканадаўства суб'ектаў Расійскай Федэрацыі.
[правіць] Спіс дзяржаўных моў суб'ектаў Расійскай Федэрацыі
- абазінская мова (Карачаева-Чаркесія)
- адыгейская мова (Адыгея)
- алтайская мова (Рэспубліка Алтай)
- башкірская мова (Башкірыя)
- бурацкая мова (Бурація)
- інгушская мова (Інгушэція)
- кабардына-чаркеская мова (Кабардына-Балкарыя, Карачаева-Чаркесія)
- калмыцкая мова (Калмыкія)
- карачаево-балкарская мова (Кабардына-Балкарыя, Карачаева-Чаркесія)
- мова комі (Рэспубліка Комі)
- марыйская мова (Марый Эл)
- макшанский мова (Мардовія)
- нагайская мова (Карачаева-Чаркесія)
- асяцінская мова (Паўночная Асеція)
- татарская мова (Татарстан)
- тувінская мова (Тува)
- удмурцкая мова (Удмуртыя)
- хакаская мова (Хакасія)
- чачэнская мова (Чачня)
- чувашская мова (Чувашыя)
- эрзянский мова (Мардовія)
- якуцкая мова (Якутыя)
- мовы Дагестана. Па Канстытуцыі Рэспублікі Дагестан дзяржаўнымі на тэрыторыі рэспублікі з'яўляюцца руская мова і ўсе мовы народаў Дагестана[1]. Да пісьмовых моў Дагестана адносяцца аварская, агульская, азербайджанская, даргінская, кумыцкая, лакская, лезгінская, нагайская, рутульская, табасаранская, тацкая, цахурская і чачэнская мова.
[правіць] Мовы з афіцыйным статутам
- вепская (Карэлія). Можа выкарыстоўвацца органамі мясцовага самакіравання[2]
- долганская (Якутыя). Прызнаецца мясцовай афіцыйнай мовай у месцах пражывання гэтага народа і выкарыстоўваецца нароўні з дзяржаўнымі[3].
- казахскя (Рэспубліка Алтай). Выкарыстоўваецца ў афіцыйных сферах зносін у месцах кампактнага пражывання яго носьбітаў[4].
- карэльская (Карэлія). Можа выкарыстоўвацца органамі мясцовага самакіравання[2]
- комі-пярмяцкая (Комі-Пярмяцкая акруга Пермскага краю). Можа выкарыстоўвацца ў афіцыйных сферах зносін[5].
- бурацкая (Агінская Бурацкая акруга Забайкальскага краю). Можа выкарыстоўвацца нараўне з рускай [6]
- мансійская (Ханты-Мансійская аўтаномная акруга). Забяспечваецца права на выкарыстанне моў карэнных малалікіх народаў у афіцыйным справаводстве[7].
- ненецкая
- Ханты-Мансійская АА. Забяспечваецца права на выкарыстанне моў карэнных малалікіх народаў у афіцыйным справаводстве[7].
- Ямала-Ненецкая аўтаномная акруга. Можа выкарыстоўвацца ў афіцыйным справаводстве ў месцах традыцыйнага пражывання карэнных малалікіх народаў Поўначы[8].
- селькупская (Ямала-Ненецкая АА). Можа выкарыстоўвацца ў афіцыйным справаводстве ў месцах традыцыйнага пражывання карэнных малалікіх народаў Поўначы[8].
- чукоцкая (Якутыя). Прызнаецца мясцовай афіцыйнай мовай у месцах пражывання гэтага народа і выкарыстоўваецца нароўні з дзяржаўнымі[3].
- фінская (Карэлія). Можа выкарыстоўвацца органамі мясцовага самакіравання[2]
- хантыйская
- эвенкійская (Якутыя). Прызнаецца мясцовай афіцыйнай мовай у месцах пражывання гэтага народа і выкарыстоўваецца нароўні з дзяржаўнымі[3].
- эвенская (Якутыя). Прызнаецца мясцовай афіцыйнай мовай у месцах пражывання гэтага народа і выкарыстоўваецца нароўні з дзяржаўнымі[3].
- юкагірская (Якутыя). Прызнаецца мясцовай афіцыйнай мовай у месцах пражывання гэтага народа і выкарыстоўваецца нароўні з дзяржаўнымі[3].
Афіцыйны статут моў нацменьшасцяў (без іх пераліку) у месцах іх кампактнага пражывання ўсталяваны таксама заканадаўствам рэспублік Башкартастан, Марый Эл, Татарстан, Удмуртыя, Хакасія, а таксама Чукоцкай АА.
Зноскі
- ↑ Частка 1, артыкул 11
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Закон Рэспублікі Карэлія пра дзяржаўную падтрымку карэльскага, вепскага і фінскага моў у Рэспубліцы Карэлія. Артыкул 8, п. 1
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Закон Рэспублікі Саха (Якутыя) «Пра мовы ў Рэспубліцы Саха (Якутыя)». Частка I, артыкул 6
- ↑ Закон Рэспублікі Алтай «Пра мовы». Частка I, артыкул 4
- ↑ Статут Пермскага краю. Артыкул 42
- ↑ Статут Забайкальскага краю, ст. 108
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Закон пра мовы карэнных малалікіх народаў Поўначы, якія пражываюць на тэрыторыі ХМАА
- ↑ 8,0 8,1 8,2 Закон пра родныя мовы карэнных малалікіх народаў Поўначы на тэрыторыі Ямала-Ненецкай аўтаномнай акругі
