Дзяржаўны савет, Расійская імперыя

Урачыстае паседжанне Дзяржаўнага Савета 7 мая 1901 года ў гонар стогадовага юбілею са дня яго ўстанаўлення. Мастак І. Рэпін (1903)

Дзяржаўны савет, вышэйшы дарадчы орган Расійскай імперыі, які дзейнічаў у 1810—1917 гадах. Усе законы і заканадаўчыя акты перад зацвярджэннем імператарам павінны былі абавязкова абмяркоўвацца ў Дзяржсавеце.

Заснаваны Аляксандрам I яшчэ ў 1801 годзе, як Непрыменны Савет. У 1810 становіцца вышэйшым законадарадчым органам Імперыі. З 1906 Дзяржаўнаы Савет ператвараецца ў верхнюю палату першага расійскага парламента, нараўне з ніжняй палатай — Дзяржаўнай Думай.

Дзяржаўны Cавет складаўся з роўнага ліку прызначаных Імператарам членаў і абраных членаў. Выбарныя члены Дзяржаўнага Савета абіраліся: ад губернскіх земскіх сабораў — па 1 чалавеку на 3 года; ад губернскіх і абласных дваранскіх грамадстваў — 18 чалавек; ад Праваслаўнай Расійскай Царквы — 6 чалавек, якія выбіраліся Сінодам па паданні епархіяльных архірэяў; ад Савета і мясцовых камітэтаў гандлю і мануфактур, біржавых камітэтаў і купецкіх упраў — 12 чалавек; ад Пецярбургскай Акадэміі навук і ўніверсітэтаў — 6 чалавек; ад Фінляндскага Сойма — 2 чалавека. У 1914 Дзяржаўны Cавет складаўся з 188 чалавек.

Члены Дзяржаўнага Савета (за выключэннем членаў ад губернскіх земскіх сабораў) абіраліся на 9 гадоў; кожныя 3 года абнаўлялася траціна складу. У Дзяржаўны Савет не маглі быць абраныя асобы, якія не мелі правы ўдзельнічаць у выбарах у Дзяржаўную Думу, асобы маладзейшыя 40 гадоў або не скончыўшыя курсу ў сярэдніх навучальных установах.

Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года Дзяржсавет спініў сваю працу.

Спасылкі

• На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Дзяржаўны савет, Расійская імперыя