Дрызіна

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Дызіна

Дрызіна — каляска, якая перасоўвацца механічна па рэйках і якая служыць для паездак работнікаў чыгуначнага транспарту з мэтай агляду чыгуначнага палатна і па іншых службовых патрэбах. У ранейшыя гады дрызіны, як правіла, не абсталёўваліся счэпкамі, былі прыстасаваныя толькі для буксіроўкі спецыяльна прыстасаваных прычэпаў. У цяперашні час усе дрызіны абсталёўваюцца счэпкамі і для перасылкі на вялікія адлегласці могуць ўключацца ў склад цягнікоў.

Назва сваё дрызіна атрымала па імя ляснічага Карла Дрэза, які ў 1817 вынайшаў самакат (двухколавы экіпаж) для ўласнага руху, прататып сучаснага веласіпеда.

Дрызіны з мускульным прывадам[правіць | правіць зыходнік]

Веладрызіна (чыгуначны веласіпед) «Класічная» дрызіна ў цяперашнім яе выглядзе ўведзена на чыгунцы ў 1839 годзе. Яна складаецца з лёгкай рамы на чатырох колах, якія маюць рэборды накшталт колаў чыгуначных вагонаў. У перадпакоі часткі дрызіны зафіксавана лаўка з падножкай, якая прадстаўляе месца для двух-трох чалавек. Ззаду змяшчаюцца рабочыя, з якіх двое прыводзяць дрызіны ў рух кручэннем дзяржальняў, а двое для змены. На дрызіне добрай канструкцыі пры яе вазе каля 650 кілаграмаў, прыводнай ў рух двума рабочымі, можа развіць на ўздыме ў 1:2000 дасягнута хуткасць ад 25 да 30 кіламетраў у гадзіну. Для магчымасці язды з вялікімі хуткасцямі (50 да 70 кіламетраў у гадзіну) былі ўведзеныя паравыя дрызіны.