Дрысенскі павет
|
Дрысенскі павет
|
Дрысенскі павет. Існаваў на Беларусі ў XVIII — XX стст. Утвораны 24 жніўня (4 верасня) 1776 г. у складзе Полацкай губерні Расійскай імперыі пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай. 12 (23) снежня 1796 г. скасаваны, яго тэрыторыя перададзена ў склад Беларускай губерні. 27 лютага (11 сакавіка) 1802 г. павет адноўлены ў складзе Віцебскай губерні. Цэнтр – Дрыса. Плошча павета 2568,9 кв. верст, 97083 жыхары (1897). У павеце было 17 валасцей:
- Асвейская
- Дзернавіцкая
- Замашанская
- Зябкаўская
- Ігналінская
- Каменская
- Каханавіцкая
- Клясціцкая
- Прыдруйская
- Пустынская
- Сар’янская
- Стрыжанская
- Сушкоўская
- Баболкаўская
- Філіпаўская
- Юстыянаўская
- Юхнавіцкая
7 мястэчак:
- Асвея
- Валынцы
- Дзісенка (Мікалаеўская Слабодка)
- Каханавічы
- Прыдруйск
- Росіца
- Юхавічы
811 паселішчаў сельскага тыпу, 24 царквы, 11 касцёлаў, некалькі сінагог і яўрэйскіх школ, у 1886 г. — 9, у 1897 г. — 59 школ усіх тыпаў.
У студзені 1919 г. Клясціцкая воласць перададзена ў Полацкі павет. Паводле мірнага дагавора Расіі з Латвіяй ад 11 жніўня 1920 г. Прыдруйская і Пустынская воласці ўвайшлі ў склад Латвіі. 15 лютага 1923 г. павет скасаваны, яго тэрыторыя ўключана ў Полацкі павет.
[правіць] Літаратура
- Камінкі, М. Дрысенскі павет / Мікалай Дрысенскі // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. Т. 3. Гімназіі — Кадэнцыя / БелЭн; Рэдкал.: Г.П.Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э.Э.Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1996. — 527 с.: іл. – С. 303. — ISBN 985-11-0041-2.
]]