Дрэўлеправаслаўная паморская царква

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Дрэўлеправаслаўная паморская царква, сучасная афіцыйная назва буйнейшага рэлігійнага аб'яднання старавераў паморскай згоды. Як і іншыя шматлікія беспапоўскія юрысдыкцыі, ДПЦ не мае трохчыннай іерархіі, гэта значыць набажэнства; прынятыя ў памораў таемства (Вадохрышча, Споведзь) здзяйсняюцца прыхажанамі (духоўнымі настаўнікамі). У гісторыі Расіі вядомая і пад іншымі назвамі — Царкоўнае таварыства Хрысціян-Паморцаў, Стараабрадская Паморская Царква і інш.

Гісторыя царквы пачылася як юрысдыкцыя старавераў-беспапоўцаў, якія пасля смерці апошніх дараскольных свяшчэннікаў адмовіліся ад практыкі прыёму беглых папоў (беглапапоўства), гэта значыць свяшчэннікаў, якія пераходзілі ад сінадальнай царквы (Руская Праваслаўная Царква). Ва ўмовах адсутнасці святарства службы сталі весціся абранымі пісьменнымі прыхажанамі. На аснове манаскага салавецкага статуту быў створаны Паморскі статут для вядзення службы прыхажанамі, у якім былі апушчаныя словы якія прамаўляліся свяшчэннікамі. Гэтак жа ў Памор'і на рацэ Выг быў арганізаваны Выгаўскі манастыр, які стаў духоўным цэнтрам усёй юрысдыкцыі з канца XVII да сярэдзіны XIX стагоддзі. Па іх і ўся юрысдыкцыя атрымала найменне Паморскай.

У цяперашні час існуе шэсць памесных аб'яднанняў ДПЦ. Кардынацыйны орган — Адзіны Савет ДПЦ, створаны ў 2001 годзе ў Санкт-Пецярбургу, які аб'яднаў духоўныя цэнтры і асобныя суполкі на тэрыторыі розных дзяржаў, — усяго 7 духоўных цэнтраў. Цэнтралізаваным, дарадчым і кардынацыйным органам у Расіі з'яўляецца Расійскі Савет ДПЦ. Штогод выдаецца Царкоўны каляндар ДПЦ, два разы ў год — Паведамленне РС ДПЦ і двойчы ў год часопіс «Вярба» — веснік дрэўлеправаслаўнай моладзі, у бліжэйшы час плануецца пачаць выданні часопіса «Староверие».

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]