Дэка-
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Дэка- (грэч. déka):
1) Частка слова са значэннем «дзесяць». Ужываецца для пазначэння наяўнасці ў пайменаваным аб'екце дзесяцёх аднародных элементаў (напрыклад, аднолькавых атамаў ці атамных груповак у малекуле, элементаў у геаметрычнай фігуры і да т.п.; наогул, для азначэння аб'екта, які складзены з дзесяці частак.
гл.далей: дэкамерон, дэкалог, дэкада.
2) Прыстаўка для ўтварэння найменняў вытворных адзінак, роўных дзесяці першапачатковым. Пазначэнні: бел. да, міжнароднае da. Напрыклад, дэкалітр (дал).
| Прыстаўкі СІ | |
|---|---|
| Кратныя прыстаўкі | дэка- (101) · гекта- (10²) · кіла- (10³) · мега- (106) · гіга- (109) · тэра- (1012) · пета- (1015) · экса- (1018) · зэта- (1021) · іота- (1024) |
| Дзельныя прыстаўкі | дэцы- (10−1) · санты- (10−2) · мілі- (10−3) · мікра- (10−6) · нана- (10−9) · піка- (10−12) · фемта- (10−15) · ата- (10−18) · зепта- (10−21) · ёкта- (10−24) |
