Дэльта, літара

Грэчаскі алфавіт
Α α — альфа	Β β — бэта
Γ γ — гама	Δ δ — дэльта
Ε ε — эпсілон	Ζ ζ — дзэта
Η η — эта	Θ θ — тэта
Ι ι — іота	Κ κ — капа
Λ λ — лямбда	Μ μ — мю (мі)
Ν ν — ню (ні)	Ξ ξ — ксі
Ο ο — амікрон	Π π — пі
Ρ ρ — ро	Σ σ ς — сігма
Τ τ — тау	Υ υ — іпсілон
Φ φ — фі	Χ χ — хі
Ψ ψ — псі	Ω ω — амега
Выйшлі з ужывання
Ϝϝ,Ͷͷ — дыгама (вав)	Ϛϛ — стыгма
Ͱͱ — гета	Ϻϻ — сан
Ϸϸ — шо	Ϙϙ,Ϟϟ — копа
Ϡϡ,Ͳͳ — сампі

Δ, δ (грэч. Δέλτα - дэлта, дэльта ) — 4-я літара грэчаскага алфавіту. У сістэме грэчаскага алфавітнага запісу лікаў мае лікавае значэнне 4. Паходзіць ад фінікійскай літары - далет, назва якой азначала «дзверы» або «уваход у палатку». Ад літары «дэльта» паходзяць лацінская літара D і кірылічная Д.

У старажытнагрэчэскай мове вымаўленне літэры Δ, δ супадала з вымаўленнем беларускай літэры Д. У сучаснай грэчэскай мове вымаўленне супадае з англійскім th у слове this.

Назва і транскрипцыя у беларускай мове

Делта (беларускай гаворкай чытае ся Дэлта), транскрипцыя: Д. Назва у цэркоўна-славянскай мове.

Дадзены вар'янт назвы з'яўляець ся транслітэрацыяй першага узроўню конвэрсіи, таксама ён супадае з вымаўленням і напісанням у шэрагу моваў, такіх, як болгарская, англійская і інш.

Дэльта, транскрипцыя: Д. Назва у сучаснай беларускай мове .

Дадзены вар'янт назвы з'яўляець ся транскрипцыяй вымаўлення у шэрагу эўропэйскіх моваў літэры L як [ль], што, перш за ўсё датычыць ся да нямецкай, французскай і польскай моваў, якое вымаўленне у сучасным беларускім "клясычным" правапісу спрабуець ся дадаць да усіх без выключэння займаных словаў.