Егіпецкі музей, Турын

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Уваход у Егіпецкі музей

Егіпецкі музей у Турыне (Museo Egizio) — першы ў свеце музей, прысвечаны цывілізацыі Старажытнага Егіпта. Гісторыя музейнага збору ўзыходзіць да 1730-м гадоў, калі сардзінскі кароль Карл Эмануіл III, у рукі якога патрапіла алтарная таблічка з храма Ізіды, адправіў у Егіпет батаніка Віталіяна Данаці для пошуку егіпецкіх старажытнасцяў, падобных ёй.

У 1824 годзе Шампальён, працуючы над папірусамі з турынскага збору, абвясціў пра расшыфроўку іерогліфаў, і Еўропу захліснула хваля егіптаманіі. У тым жа годзе кароль Карл Фелікс, не павыкупляючыся на выдаткі, набыў для свайго музея збор Бернардына Дравеці, які, прадстаўляючы інтарэсы Напалеона ў Каіры, на працягу шматлікіх гадоў скупляў егіпецкія старажытнасці.

У працяг XIX стагоддзі музей папоўніўся зборамі егіптолага Эрнэста Ск'япарэлі, аднак з часам музейная калекцыя стала саступаць па паўнаце і значнасці як збору Луўра, так і берлінскаму Егіпецкаму музею. Апошнім значным даданнем да калекцыі стаў невялікі храм, вывезены з Нубіі ў перыяд будаўніцтва Асуанскай плаціны.

Егіпецкі музей — адзін з найбольш наведвальных у Турыне. Штогод тут бывае звыш паўмільёна турыстаў. У пераддзвер'і Зімовай Алімпіяды ў Турыне будынак музея быў перабудаваны, а ў 2004 годзе ўрад у парадку эксперыменту перадаў кантроль над музеем у рукі спецыялізаванага прыватнага фонду.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Commons

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Wolfgang Kosack: «Schenute von Atripe» De judicio finale. Papyruskodex 63000.IV im Museo Egizio di Torino // Einleitung, Textbearbeitung und Übersetzung herausgegeben von Wolfgang Kosack. Berlin 2013, Verlag Brunner Christoph, ISBN 978-3-9524018-5-9
  • Wolfgang Kosack:Basilios «De archangelo Michael»: sahidice Pseudo — Euhodios «De resurrectione»: sahidice Pseudo — Euhodios «De dormitione Mariae virginis»: sahidice & bohairice : < Papyruskodex Turin, Mus. Egizio Cat. 63000 XI. > nebst Varianten und Fragmente. In Parallelzeilen ediert, kommentiert und übersetzt von Wolfgang Kosack. Christoph Brunner, Berlin 2014. ISBN 978-3-906206-02-8.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Каардынаты: 45°04′06″ пн. ш. 7°41′04″ у. д. / 45.068333° пн. ш. 7.684444° у. д. (G) (O) (Я)