Закон Авагадра

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Закон Авагадра — адно з важных асноўных палажэнняў хіміі, якое абвяшчае, што «ў роўных аб'ёмах розных газаў, узятых пры аднолькавых тэмпературы і ціску, змяшчаецца адна і тая ж колькасць малекул». Быў сфармуляваны ў 1811 годзе Амедэо Авагадра (1776—1856), прафесарам фізікі ў Турыне.

З закону Авагадра вынікае:

  1. моль любога газу пры аднолькавых умовах займае аднолькавы аб'ём (пры ціску 1,01·105 Па і тэмпературы 0 °C малярны аб'ём газу роўны 22,1 л/моль, або 22,4·10−3 м³/моль);
  2. шчыльнасць двух газаў пры аднолькавых умовах прама прапарцыянальна іх малярнай масе.

Закон Авагадра выкарыстоўваецца пры разліках па хімічных формулах і раўненнях, вызначэнні адносных малярных мас газаў.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Хімічны слоўнік навучэнца — Мн.: Народная асвета, 2004. — С. 4.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Авогадро закон // Большая советская энциклопедия: В 30 т. — М.: «Советская энциклопедия», 1969—1978.(руск.)