Залатавочкі
З пляцоўкі Вікіпедыя.
| Залатавочкі | ||||||||||||||
Звычайная залатавочка (Chrysoperla carnea)
|
||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Царства: | ||||||||||||||
| Тып: | ||||||||||||||
| Клас: | ||||||||||||||
| Атрад: | ||||||||||||||
| Сямейства: |
Залатавочкі |
|||||||||||||
| Навуковая назва | ||||||||||||||
|
Chrysopidae Schneider, 1851 |
||||||||||||||
|
||||||||||||||
Залатавочкі (Chrysopidae) — сямейства насякомых атрада сеткакрылых.
Даўжыня 1—1,5 см. Цела светла-зялёнае. Крылы празрыстыя, светлыя, вясёлкава- або перламутрава-пералівістыя (размах 19—50 мм), з густой сеткай жылак. Вусікі ніткападобныя. Вочы выпуклыя, залацістыя (адсюль назва).
Адрозніваецца каля 800 відаў. Пашыраны ўсюды, акрамя Антарктыды і Новай Зеландыі. Трапляюцца часцей на лісці дрэў і кустоў. На Беларусі найчасцей трапляюцца залатавочка звычайная і залатавочка жамчужная.
Лічынкі і дарослыя — драпежнікі, кормяцца тлямі, шчытоўкамі, вусенямі, кляшчамі, некаторыя — нектарам. Актыўныя ўначы.
Адкладваюць яйцы на лісце раслін. Лічынкі падоўжаныя, верацёнападобныя, зверху па баках пучкі валаскоў.
Літаратура [правіць]
- Залатавочкі // БЭ ў 18 т. Т. 6. Мн., 1998.