Залатая була 1356 года

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Карл IV выдае Залатую булу.

Залатая була 1356 года (лац.: Bulla Aurea) — заканадаўчы акт Свяшчэннай Рымскай імперыі, прыняты імперскім рэйхстагам у 1356 годзе; самы вядомы з дакументаў, якія зваліся «Залатая була». Тэкст дакумента, складзены на латыні, быў зацверджаны імператарам Карлам IV Люксембургскім. Дзеянне булы спынілася са знікненнем імперыі (1806 год).

Карл IV, заклапочаны больш за ўсё ўмацаваннем сваёй улады ў Чэхіі і пашырэннем асабістых уладанняў, замацаваў палітычны распад імперыі, выдаўшы ў 1356 годзе «Залатую булу». Була прызнавала поўны суверэнітэт князёў у іх уладаннях, узаконьвала войны паміж феадаламі, ізноў забараніла саюзы гарадоў.

Була рэгламентавала абранне германскага караля (імператара) калегіяй сямі імперскіх курфюрстаў (архібіскупаў Майнца, Трыра і Кёльна, караля Чэхіі, Рэйнскага пфальцграфа, герцага Саксоніі і маркграфа Брандэнбурга) і вызначала правы гэтых курфюрстаў. Вядучая роля ў рэйхстазе адводзілася архібіскупу Майнцскаму. Акрамя таго, була забараняла падзел тэрыторый курфюрстваў.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]