Заходнеславянскія мовы

Заходнеславянскія мовы - падгрупа славянскай моўнай групы.

[правіць] Агульная характарыстыка

Заходнеславянская падгрупа ўключае мовы: польскую (каля 44 млн: дзяржаўная мова Польшчы; выкарыстоўваецца ў сумежных краінах - Беларусі, Украіне, Літве, таксама ў Расіі, ЗША, Бразіліі, Францыі, Канадзе і інш.), чэшскую (12 млн: афіцыйная мова Чэхіі; ужываецца ў Славакіі, Аўстрыі, ЗША і Канадзе), славацкую (5 млн: афіцвыйная мова Славакіі; бытуе ў Чэхіі, Венгрыі, Румыніі, на Украіне - Закарпацце, у Югаславіі, Канадзе і інш.) лужыцкую, або сербска-лужыцкую, якая мае два літаратурныя варыянты - верхнялужыцкую і ніжнялужыцкую (пад 100 тыс.: у Дрэздэнскай і Котбускай акругах Германіі), кашубскую, якую некаторыя мовазнаўцы лічаць дыялектам польскай мовы (у Паморскім і Куяўска-Паморскім ваяводствах Польшчы), а таксама мёртвую мову - палабскую, якая да ХVІІІ ст. ўжывалася на левым беразе р. Лабы (Эльба; цяпер Ніжняя Саксонія, Германія).

В.І. Рагаўцоў "Уводзіны ў мовазнаўства". Магілёў 2004.

г·п Славянскія мовы
Усходнія	старажытнаўсходнеславянская † • русінская † • старажытнанаўгародская † • стараруская † • беларуская(дыялекты) • руская(дыялекты) • украінская(дыялекты)
Заходнія	кашубская • лужыцкія: верхняя — ніжняя • палабская † • польская • славацкая • чэшская
Паўднёвыя	царкоўнаславянская • балгарская • македонская • сербахарвацкія: баснійская — сербская — харвацкая — чарнагорская • славенская (прэкмурская, рэзьянская)
Іншыя	праславянская † • змешаныя: суржык • трасянка • піджыны: русенорск † • кяхцінская † • штучныя: словіа • сібірская мова • язычча
† — мёртвыя мовы