Зборная Бразіліі па футболу

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Зборная Бразіліі па футболу
Мянушкі Seleção (Даслоўна з партугальскай - "зборная")
Пентакампеоны
Канфедэрацыя КАНМЕБОЛ
Федэрацыя Бразільская канфедэрацыя футбола
Гал. трэнер Сцяг Бразіліі Мана Менезес
Капітан Лусіа
Найбольшая
кол-ць гульняў
Кафу (154)
Лепшы
бамбардзір
Пеле (77)
Хат. стадыён Маракана
Рэйтынг ФІФА 5
Код ФІФА BRA
Форма
Асноўная
форма
Форма
Рэзервовая
форма
Першая гульня
Аргенціна Аргенціна 3 — 0 Бразілія Сцяг Бразіліі (1889—1960)
(Буэнас-Айрэс, Аргенціна; 20 жніўня, 1914)
Самая буйная перамога
Сцяг Бразіліі (1889—1960) Бразілія 14 - 0 Нікарагуа Нікарагуа
(Мехіка, Бразілія; 17 кастрычніка, 1975)
Самая буйная параза
Уругвай Уругвай 6 - 0 Бразілія Сцяг Бразіліі (1889—1960)
(Вінья-дэль-Мар, Чылі; 18 верасня, 1920)
Чэмпіянат свету
Удзел 19 (Упершыню 1930)
Дасягненні Чэмпіёны, 1958, 1962, 1970, 1994, 2002
Кубак Амерыкі
Удзел 31 (Упершыню 1916)
Дасягненні Чэмпіёны, 1919, 1922, 1949, 1989, 1997, 1999, 2004, 2007
Спартыўныя ўзнагароды
Чэмпіянаты Свету па футболу
Бронза Францыя 1938
Серабро Бразілія 1950
Золата Швецыя 1958
Золата Чылі 1962
Золата Мексіка 1970
Бронза Аргенціна 1978
Золата ЗША 1994
Серабро Францыя 1998
Золата Японія/Паўднёвая Карэя 2002
Кубкі канфедэрацый
Золата Саудаўская Аравія 1997
Серабро Мексіка 1999
Золата Германія 2005
Золата ПАР 2009
Olympic rings with white rims.svg
Алімпійскія ўзнагароды
Футбол
Серабро Лос-Анджэлес 1984
Серабро Сеул 1988
Бронза Атланта 1996
Бронза Пекін 2008

Зборная Бразіліі па футболу (парт.: Seleção Brasileira de Futebol) — прадстаўляе Бразілію на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Чэмпіён свету 1958, 1962, 1970, 1994, 2002 гадоў. Мянушка: «Seleção» (выбраныя), Пентакампеоны.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Бразілія — ​​адзіная краіна, якая не прапусціла ніводнага фінальнага этапа чэмпіянату свету. Яна ж адзіная, хто дамагаўся тытула чэмпіёнаў 5 разоў. Акрамя гэтага ў іх скарбонцы два другія месцы, два трэція і адно чацвёртае.

Упершыню зборная Бразіліі па футболу была сфарміравана ў 1914 годзе і правяла матч супраць англійскага клуба «Эксэтэр Сіці», выйграўшы 2:0 (па іншых дадзеных матч завяршыўся ўнічыю 3:3). Аднак да больш сур'ёзных перамог на сусветнай арэне было яшчэ далёка. Шмат у чым гэтаму перашкаджала блытаніна сярод кіраўнікоў мясцовых футбольных федэрацый унутры краіны.

Як бы там ні было, у чэмпіянатах 1930 і 1934 Бразілія выбывала пасля першага этапу. У 1938 годзе каманда паказала значны прагрэс і ўпэўнена заваявала бронзу чэмпіянату. А Леанідас патрапіў у гісторыю, як першы гулец, які забіў 4 мячы ў матчы чэмпіянату свету.

Першы пасляваенны чэмпіянат 1950 стаў пакуль адзіным, які праходзіў у Бразіліі. Да таго ж ён быў унікальны тым, што на ім не праводзіўся фінальны матч. Быў групавы этап для чатырох каманд. Прынята лічыць сустрэчу Бразілія - ​​Уругвай «фіналам». Матч, які праходзіў на стадыёне «Маракай» у Рыа-дэ-Жанэйра наведалі 199854 балельшчыкі. Бразільцам дастаткова было згуляць унічыю, каб стаць чэмпіёнамі, але, ведучы ў ліку 1:0, яны прайгралі 1:2. У Паўднёвай Амерыцы гэты матч вядомы як «мараканаса».

У 1954 годзе на які праходзіў у Швейцарыі чэмпіянат прыехала абноўленая каманда з групай добрых моцных гульцоў. Аднак у чвэрцьфінале бразільцы саступілі фаварыту першынства, венграм, 2:4, правёўшы адзін з самых жудасных матчаў у сваёй гісторыі. Гэты матч атрымаў назву «бітва ў Берне».

Зборная Бразіліі на Копа Амерыка 1959.

У 1958 годзе на чэмпіянаце ў Швецыі Бразілія нечакана для ўсіх у бліскучым стылі стала чэмпіёнам свету. У складзе каманды бліскалі такія гульцы, як Пеле, Гарынча, Вава і многія іншыя, якія ўвайшлі ў сусветную гісторыю футбола. Адкрыццём гэтага першынства быў сямнаццацігадовы Пеле, які да гэтага часу лічыцца каралём футбола ўсіх часоў і народаў.

У 1962 годзе ў Чылі бразільцы змаглі паўтарыць свой поспех. Лепшым бамбардзірам першынства стаў Гарынча, які забіў 4 мяча. Яго напарнік Пеле выбыў з чэмпіянату пасля цяжкай траўмы ў адным з першых матчаў турніру.

На чэмпіянаце ў Англіі ў 1966 годзе каманду чакаў грандыёзны правал. Селесаа апынуліся не па зубах венгры і партугальцы, у шэрагах якіх гуляў Эйсебіу. Зборная Бразіліі выбыла з першынства ўжо ў падгрупе, што расцэньвалася не інакш як нацыянальная катастрофа. Шэраг гульцоў быў вымушаны некаторы час заставацца ў Еўропе, чакаючы неспакойную сітуацыю на радзіме.

Аднак ужо на наступным чэмпіянаце свету ў Мексіцы бразільцы, у складзе якіх зноў бліскаў Пеле, паказалі футбол найвышэйшага класа і выйгралі ўсе матчы першынства. У фінале Бразілія разграміла зборную Італіі 4:1.

Пасля таго, як Селесаа за кароткі час змаглі тры разы стаць уладальнікамі тытула Чэмпіёна Свету, пачалася доўгая паласа няўдач:

1974 - Бразілія выставіла адзін з самых слабых складаў за ўсю сваю гісторыю і ў выніку заняла толькі 4-ае месца.

1978 - Селесаа саступілі па розніцы мячоў гаспадарам поля аргенцінцам у матчы за выхад у фінал. Расчараваныя бразільцы абвінавацілі брамніка зборнай Перу, аргенцінца па нараджэнні, у знарочыста дрэннай гульні (матч Аргенціна - Перу скончыўся 6:0).

1982 - склад Бразіліі лічыўся непераможным, аднак было нечакана паражэнне ад зборнай Італіі 2:3 і выбыванне з турніру на ранняй стадыі. Італьянцы ў выніку сталі лепшымі на гэтым турніры.

1986 - на гэты раз паражэнне па серыі пасляматчавых пенальці супраць зборнай Францыі. За Бразілію не забіў 11-метровы «Белы Пеле» Зіка.

1990 - жудаснае паражэнне ў 1/8 фіналу супраць аргенцнцаў. Бразільцы на працягу ўсёй гульні паказвалі добры атакуючы футбол, раз за разам штурмавалі вароты суперніка, але так і не змаглі забіць. На апошніх хвілінах матчу Клаўдзіа Каніджа пасля контратакі забіў вырашальны гол. 1:0 на карысць Аргенціны.

Чэмпіянат у ЗША 1994 года. Праз 24 гады зноў перамога Бразіліі: пасля цяжкага фіналу супраць зборнай Італіі бразільцы змаглі выйграць у серыі пасляматчавых пенальці 3:2. У складзе Бразіліі асабліва вылучаліся нападаючыя Рамарыа, Бебета, галкіпер Тафарэл, паўабаронца і капітан каманды Дунга, абаронцы Кафу, Бранка.

Чэмпіянат у Францыі 1998: у складзе Селесаа знакаміты «зубасцік» Раналда. Бразілія зноў дайшла да фіналу, аднак пацярпела паражэнне ад гаспадароў поля 0:3. Гэта самае буйное паражэнне на чэмпіянатах свету для бразільцаў. Два галы, якія паклалі пачатак разгрому, пасля падач з вуглавых забіў лідар зборнай Францыі Зінедзін Зідан.

2002, Японія / Паўднёвая Карэя: Бразілія працягнула паказваць добрую гульню і ў трэці раз запар выйшла ў фінал сусветнага першынства. У фінале яны ўпершыню сустрэліся са сваім галоўным завочным канкурэнтам зборнай Германіі і нанеслі немцам паражэнне 2:0. Вароты Германіі абараняў знакаміты брамнік Олівер Кан, які на працягу чэмпіянату паказваў выдатную гульню, аднак у фінале здзейсніў фатальную памылку і прапусціў просты мяч. Лепшым бамбардзірам першынства стаў Раналда (8 мячоў). У складзе пентакампеонаў гуляў шэраг майстроў экстра-класа, такіх як Раналдзіньё, Раберта Карлас, Кака, Рывалда, Кафу, Лусіа і інш.

2006, Германія: Гэты чэмпіянат завяршыў серыю моцных выступленняў зборнай. Нягледзячы на ​​зорны склад, каманда падышла да першынства не згулянай і ў слабой кандыцыйны форме (напрыклад, па меркаванні шматлікіх журналістаў, Раналда меў лішак вагі). Пасля шэрагу перамог Бразілія ў 1/4 фіналу пацярпела паражэнне ад даследчай французскай зборнай 0:1 (Анры).

2010, ПАР: У 1/4 фіналу зборная Бразілія прайграла зборнай Нідэрландаў з лікам 2:1. Трэнер пентакампеонаў Дунга цалкам змяніў манеру гульні зборнай у бок прагматычнасці і стаўкі на фінальны вынік. У складзе ЧС 2010 бліскалі такія гульцы як Жуліа Сезар, Майкон, Лусіа, Кака, Рабіньё.

Форма[правіць | правіць зыходнік]

Форма
1914
Форма
1916
Форма
1917
Форма
1918
Форма
1919
Форма
1919-1945
Форма
1945-1950
Форма
1950-1953
Форма
1954-н. ч.

Чэмпіянат свету[правіць | правіць зыходнік]

Склад у фінале ЧС 1998
  • 1930 — групавы этап
  • 1934 — групавы этап
  • 1938 — трэцяе месца
  • 1950 — другое месца
  • 1954 — ¼ фіналу
  • 1958 — чэмпіён
  • 1962 — чэмпіён
  • 1966 — групавы этап
  • 1970 — чэмпіён
  • 1974 — чацвёртае месца
  • 1978 — трэцяе месца
  • 1982 — групавы этап
  • 1986 — ¼ фіналу
  • 1990 — ⅛ фіналу
  • 1994 — чэмпіён
  • 1998 — другое месца
  • 2002 — чэмпіён
  • 2006 — ¼ фіналу
  • 2010 — ¼ фіналу

Залаты Кубак чэмпіёнаў свету[правіць | правіць зыходнік]

  • Сярэбраны прызёр — 1980

Кубак Амерыкі[правіць | правіць зыходнік]

Алімпійскія гульні[правіць | правіць зыходнік]

  • Сярэбраны прызёр — 1984, 1988
  • Трэцяе месца — 1996, 2008

Кубак канфедэрацый[правіць | правіць зыходнік]

  • Пераможца — 1997, 2005, 2009
  • Сярэбраны прызёр — 1999

Залаты кубак КАНКАКАФ[правіць | правіць зыходнік]

  • Сярэбраны прызёр — 1996, 2003
  • Трэцяе месца — 1998

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Трэнеры зборнай Бразіліі па футболу

Шаблон:Бразільскі футбол

Чэмпіёны свету па футболу
Star*.svgStar*.svgStar*.svgStar*.svgStar*.svg Бразілія  · Star*.svgStar*.svgStar*.svgStar*.svg Італія  · Star*.svgStar*.svgStar*.svg Германія  · Star*.svgStar*.svg Уругвай  · Star*.svgStar*.svg Аргенціна  · Star*.svg Англія  · Star*.svg Францыя  · Star*.svg Іспанія