Зігфрыд Ленц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Зігфрыд Ленц

Зігфрыд Ленц (ням.: Siegfried Lenz; нар. 17 сакавіка 1926, Элк, Усходняя Прусія) — нямецкі пісьменнік, навеліст, драматург.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Зігфрыд Ленц нарадзіўся 17 сакавіка 1926 года ў мястэчку Элк ва Усходняй Прусіі ў сям'і мытнага чыноўніка.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютаваў раманам «Ястрабы ў небе» (1951). Вядомасць прынёс раман «Урок нямецкай» (1968) пра антыфашысцкае Супраціўленне ў II сусветную вайну. У раманах «Хлеба і відовішчаў» (1959), «Жывы прыклад» (1973), «Краязнаўчы музей» (1978), «Страта» (1981), «На пляцы» (1985) выяўлены ўзаемадачыненні асобы і гісторыі, маральныя паводзіны чалавека ў трагічных абставінах II сусветнай вайны, пошукі ідэальнага героя. Аўтар зборнікаў апавяданняў «Такой пяшчотнай была Зулейкен» (1955), «Парушальнік спакою» (1965), «Эйнштэйн перасякае Эльбу каля Гамбурга», «Пах мірабелі» (абодва 1975), філасофскай драмы-прытчы «Час бязвінных» (1961), радыёп'ес. Яго творам уласцівы сюжэтная разгалінаванасць, дакладнасць дэталі, ускладненасць сімволікі, уплыў філасофіі экзістэнцыялізму.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Некаторыя творы:

  • Ястрабы ў небе (1951)
  • Хлеба і відовішчаў (1959)
  • Урок нямецкай (1968)
  • Жывы прыклад (1973)
  • Краязнаўчы музей (1978)
  • Хвіліна маўчання (ням. Schweigeminute; 2008)

Кнігі Ленца перакладзены на 30 моў свету і іх агульны тыраж складае каля 25 мільёнаў.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Лявонава Е. Ленц // БЭ ў 18 т. Т. 9. Мн., 1999.