Казімір Альхімовіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Казімір Альхімовіч
польск.: Kazimierz Alchimowicz
Фатаграфія
Дата нараджэння:

20 снежня 1840({{padleft:1840|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:20|2|0}})

Месца нараджэння:

Дубрава, Лідскі павет, Расійская імперыя

Дата смерці:

31 снежня 1916({{padleft:1916|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:31|2|0}}) (76 гадоў)

Месца смерці:

Варшава, Польшча

Стыль:

рамантызм

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Казімір Альхімовіч (польск.: Kazimierz Alchimowicz; 20 снежня 1840, в. Дзембрава (Дубрава) Лідскага павета, цяпер Шчучынскі раён — 31 снежня 1916, Варшава) — мастак.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

«Каплічка на гары Біруты» (1899)

Нарадзіўся ў шляхецкай сям'і, старэйшы брат Гіяцынта Альхімовіча. Скончыў Віленскую гімназію, дзе між іншым атрымаў пачатковую мастацкую адукацыю. На мастацкае станаўленне Г. Аляхновіча аказала моцны ўплыў творчасць вядомага віленскага мастака Канута Русецкага. Разам з братам удзельнічаў у паўстанні 1863—1864 г., завошта быў сасланы на Урал[1]. Вярнуўся ў 1869 годзе пасля амністыі[1], вучыўся ў мастацкай школе В. Герсана(руск.) бел. ў Варшаве, у 18731875 гадах працягвае навучанне жывапісу ў Акадэмію мастацтваў у Мюнхене[1]. У 18761877 гадах жыве ў Францыі, выстаўляе свае карціны ў парыжсках салонах. З 1877 года жыве пераважна ў Варшаве. Творчасці К. Альхімовіча характэрная гістарычная і міфалагічная тэматыка.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

«Абарона Ольштына»
«Пахаванне Гедыміна» (1888)

Творчасць звязана з мастацкім жыццём Польшчы і Беларусі. К. Альхімовіч лічыцца адным з апошніх польскіх мастакоў рамантычнага кірунку. Ён малюе карціны на гістарычную і міфалагічную тэматыку, пейзажы Літвы і Татраў, рэлігійныя палотны, жанравыя сцэнкі. З 1880 ўдзельнік еўрапейскіх і сусветных выставак. Выстаўляўся ў Варшаве, Мюнхене, Адэсе, Кракаве, Вене.

Ствараў карціны на тэмы беларускай, польскай і літоўскай гісторыі: «Пахаванне Гедыміна», «Пасля бітвы», «Ліздзейка(руск.) бел. з дачкой на руінах царквы Пяруна», «Абарона Ольштына» (1883), «Смерць Глінскага ў турме» (каля 1884)[1]. Яго палатно «Пахаванне Гедыміна» (1888) двойчы заваёўвала ўзнагароды. У творах, створаных пад уплывам сібірскай спасылкі, гучыць пратэст супраць царскага самадзяржаўя: «Смерць у выгнанні», «Пахаванне на Урале» (Каля 1890), «На этапе» (1884) і іншыя[1]. У карцінах на бытавыя тэмы паказаны праца парабкаў, іх цяжкая доля: «Жніво» (1869), «Найманне работнікаў» (1893), «Хата парабка», «У поце чала» і іншыя[1].

Акрамя жывапісу, мастак захапляўся роспісам фарфору і фаянсу, а таксама разьбой па дрэве. Вялікая колькасць прац К. Альхімовіча захоўваецца ў варшаўскім Народным музеі.

К. Альхімовіч вядомы як ілюстратар твораў Ю. Славацкага і А. Міцкевіча.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Альхимович Казимир // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 19. — 737 с..

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Бібікава А. Зорка Казіміра Альхімовіча: (аб творчасці беларускага мастака) / Ала Бібікава // Милицейский вестник: еженедельная газета УВД Гродненского облисполкома. — 2006. — 26 окт. (№ 43). — С. 12.
  • Загідуліна М. Духоўны свет Казіміра Альхімовіча / М. Загідуліна // Мастацтва. – 1998. - №4. – C. 28–32.
  • Календарыюм // «Czasopis» № 12/2005.
  • Савук А. Жывапісец паганскай Літвы: (Казіміру Альхімовічу — 160 год з дня нараджэння) // Лідскі Летапісец № 12.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]