Калірое, спадарожнік

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Калірое
спадарожнік Юпітэра
Здымак, зроблены Spacewatch (1999)

Здымак, зроблены Spacewatch (1999)

Гісторыя адкрыцця
Першаадкрывальнік

Spacewatch

Дата адкрыцця

6 кастрычніка 1999

Арбітальныя характарыстыкі
Вялікая паўвось

24 103 000 км

Эксцэнтрысітэт

0,2829

Перыяд абарачэння

758,8 дзён

Нахіл арбіты

147,1°
(экліптыка)
140°
(экватара на Юпітэр)

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

~7 км

Маса

~8,7×1014 кг

Шчыльнасць

2,6 г/см³

Альбеда

0,04

Атмасфера

адсутнічае

Калірое (ад стар.-грэч.: Καλλιρρόη) — адзін з натуральных спадарожнікаў Юпітэра, вядомы таксама як Юпітэр XVII.

Адкрыццё[правіць | правіць зыходнік]

Калірое быў адкрыты 6 кастрычніка 1999 года астраномамі Цімаці Спарам, Джымам Скоці, Робертам Мак-Міланам, Джэфам Ларсенам, Джо Мантанье, Арыяна Глісанам і Томам Герэльсам у рамках праграмы Spacewatch. Першапачаткова нябеснае цела прынялі за астэроід (1999 UX18). 18 ліпеня 2000 г Цімаці Спар усталяваў, што гэта чарговы спадарожнік Юпітэра, які затым атрымаў часовае абазначэнне S/1999 J 1. Спадарожнік атрымаў назву Калірое ў гонар маці Ганімеда са старажытнагрэчаскай міфалогіі.

Арбіта[правіць | правіць зыходнік]

Калірое здзяйсняе поўны абарот вакол Юпітэра на адлегласці ў сярэднім 24.102.000 км за няпоўныя 759 дзён. Арбіта мае эксцэнтрысітэт 0,283. Нахіл рэтраграднай арбіты 147,1 °. Належыць да групы Пасіфэ.

Фізічныя характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

Дыяметр Калірое складае ў сярэднім каля 7 км. Шчыльнасць вельмі груба ацэньваецца як 2,6 г/см³, з прычыны таго, што спадарожнік складаецца меркавана з пераважна сілікатных парод. Вельмі цёмная паверхня мае альбеда 0,04. Зорная велічыня роўная 20,8m