Канстытуцыя Ліхтэнштэйна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Канстытуцыя Ліхтэнштэйна распрацавана канстытуцыйнай камісіяй са згоды князя, набыла моц 5 кастрычніка 1921 года. Канстытуцыя была прынята пасля першай сусветнай вайны падчас дэмакратычных пераўтварэнняў, з прычыны чаго былі ўведзены прамыя парламенцкія выбары і пашыраны правы грамадзян. За 88 гадоў Канстытуцыя Ліхтэнштэйна шмат разоў змянялася і дапаўнялася, але ўсе гэтыя папраўкі кардынальна не змянялі яе зместу[1].

Канстытуцыя складаецца з 9 глаў. Акрамя таго, да тэксту Канстытуцыі прыкладаюцца два лісты Князя Іагана II, адрасаваныя главе ўрада і прынцу Карлу, пляменніку Князя[2].

Змест[2][правіць | правіць зыходнік]

  • Глава I. Княства
  • Глава II. Князь
  • Глава III. Абавязкі дзяржавы
  • Глава IV. Асноўныя правы і абавязкі грамадзян
  • Глава V. Ландтаг
  • Глава VI. Дзяржаўны камітэт
  • Глава VII. Органы
  • Урад
  • Дзяржаўны школьны савет
  • Арганізацыя Адміністрацыйнай юстыцыі
  • Выкананне правасуддзя
  • Вышэйшы дзяржаўны трыбунал
  • Агульныя становішчы
  • Глава VIII. Абшчыны
  • Глава IX. Канстытуцыйныя гарантыі

Зноскі

  1. Ъ - Конституции мира. Архівавана з першакрыніцы 9 красавіка 2012. Праверана 27 кастрычніка 2009.
  2. 2,0 2,1 Канстытуцыя Ліхтэнштэйна на www.constitution.garant.ru. Архівавана з першакрыніцы 30 чэрвеня 2004. Праверана 27 кастрычніка 2009.