Кантамінацыя
кантамінацыя (ад лац.: contaminatio узаемны дотык, змяшанне): аб'яднанне ў маўленчай плыні структурных элементаў дзвюх моўных адзінак на базе іх структурнага падабенства або тоеснасці функцыянальнай ці семантычнай блізкасці.[1] У выніку адбываецца своеасаблівы абмен кампанентамі такіх адзінак.
Гл. таксама: моўная інтэрферэнцыя.
Звычайна кантамінацыя назіраецца ў сферы гутарковага маўлення і з'яўляецца адступленнем ад літаратурнай нормы. Аднак, у гісторыі нейкай канкрэтнай мовы, асабліва ў перыяд станаўлення літаратурнага маўлення, кантамінацыя можа служыць крыніцай новых моўных адзінак.
Галоўным чынам, кантамінацыя назіраецца ў сферы фразеалогіі, а таксама ў сінтаксісе, дзе звычайна бывае звязанай з г.зв. зрухам канструкцыі, характэрным для гутарковага маўлення. Назіраецца і ў сферы лексічнай валентнасці, калі зўмешваюцца значэнні семантычна блізкіх словаў і межыіх спалучальнасці. Выпадкі, калі вынікі кантамінацыі набываюць нарматыўны характар, параўнальна рэдкія ў развітых літаратурных мовах. Ужываецца кантамінацыя і дзеля ўтварэння нарматыўных кампазітаў.
Зноскі
- ↑ ЛЭС-98.
- Ю. А. Бельчиков. Контаминация // Большой энциклопедический словарь. Языкознание / Гл. ред. В. Н. Ярцева. — 2-е изд. [репринтное]. — М.: Большая российская энциклопедия, 1998. — 685 с.: ил. ISBN 5-85270-307-9 (БРЭ) С.238.
