Караліна Банапарт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Караліна Банапарт
фр.: Maria Nunziata Carolina Buonaparte
Караліна Банапарт
Караліна Банапарт разам з дачкой пэндзля Мары Віжэ-Леброн, 1807 год.
Grand Coat of Arms of Caroline Murat Bonaparte.svg
Каралева-кансорт Неапаля
1 жніўня 1808 — 3 мая 1815
 
Нараджэнне: 25 сакавіка 1782(1782-03-25)
Аяча
Смерць: 18 мая 1839(1839-05-18) (57 гадоў)
Фларэнцыя
Муж: Іахім Мюрат

Каралі́на Банапа́рт (Caroline Bonaparte, поўнае імя Maria Nunziata Carolina Buonaparte) (25 сакавіка 1782, Аяча, Корсіка — 18 мая 1839, Фларэнцыя) — самая малодшая з сясцёр Напалеона Банапарта.

У 1793 годзе разам з сям'ёй пераехала ў Францыю. Яна закахалася ў Іаахіма Мюрата, генерала арміі свайго брата і выйшла за яго замуж у 1800 годзе.

Любіміца Напалеона Банапарта, славалюбівыя Каралін прагнула ўлады не менш за свайго брата і ў 1806 годзе стала вялікай герцагіняй Клевэ і Берга, у 1808 годзе — каралевай Неапаля. Караліна прыцягвала сабе ў дапамогу вядомых дзяржаўных мужоў, яе сябрамі былі Жуно, Талейран і Фушэ.

З'яўленне на свет Напалеона II разбурыла мары Караліны аб тым, што яе старэйшы сын Напалеон-Ахіл Мюрат стане спадчыннікам яе брата. Яна заключыла саюз, не толькі палітычны, але і любоўны, з ворагам Напалеона - Клеманс Метэрніхам, які сто дзён беспаспяхова спрабаваў захаваць за Мюратамі трон.

Мюрат быў расстраляны па законах ваеннага часу 13 кастрычніка 1815 года ў Калабрыі ў Піца па загадзе караля Фердынанда IV Бурбона. Яго ўдава збегла ў Аўстрыю і жыла там да сваёй смерці ў якасці графіні Ліпоны на віле Камба Марца недалёка ад Трыеста.

Нашчадкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Напалеон-Ахіл Мюрат (1801—1847);
  • Летыцыя Ёзэф Мюрат (1802—1859);
  • Напалеон Люсьен Мюрат (1803—1878);
  • Луіза Жулі Мюрат (1805—1889).

Глядзіце таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]