Касмічны карабель

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Пілатуемы касмічны карабель — пілатуемы касмічны апарат, прызначаны для дастаўкі аднаго або некалькіх чалавек у касмічную прастору, выканання патрабаваных задач, і бяспечнага вяртання экіпажа на Зямлю.

У сваёй працы «Касмічны карабель» 1924 года Канстанцін Эдуардавіч Цыялкоўскі, кажучы аб апараце, прызначаным для палёту чалавека ў космас, у асноўным, зваў яго інакш: нябесны карабель.[1]

Адной з асноўных праблем, якія стаяць пры канструяванні дадзенага класа касмічных апаратаў, з'яўляецца стварэнне бяспечнай, надзейнай у выкарыстанні і дакладнай сістэмы вяртання экіпажа на зямную паверхню.

Касмічныя караблі і праекты [правіць]

Касмічныя караблі 1-га пакалення:

Касмічныя караблі 2-га пакалення:

    • Саюз (97 палётаў, 2 катастрофы, 2 аварыі без ахвяр (у тым ліку 1 субарбітальны палёт), здзяйсняе палёты)
    • Саюз 7К-Л1, касмічная праграма Зонд (праект спынены на стадыі беспілотных лётных выпрабаванняў)
    • Л3 (праект спынены на стадыі беспілотных лётных выпрабаванняў)
    • Апалон (12 палётаў, праект завершаны)
    • ТКС (Транспартны карабель забеспячэння) — (праект спынены на стадыі беспілотных лётных выпрабаванняў з наведваннямі карабля людзмі на арбіце пасля стыкоўкі)
    • Шэньчжоу (3 палёты, здзяйсняе палёты)
    • Фуджы (праект спынены)
    • OV (Вімана) (праект у стадыі распрацоўкі)

Шматразовыя транспартныя касмічныя караблі

Часткова-шматразовыя касмічныя караблі:

    • Арыён (праект у стадыі распрацоўкі)
    • ППТС з ПТКНП («Русь») (праект у стадыі распрацоўкі)
    • ACTS (праект у стадыі распрацоўкі)
    • Dragon SpaceX (праект у стадыі распрацоўкі)

Зноскі

  1. Працы па касманаўтыцы. Даследаванне сусветных прастор рэактыўнымі прыборамі. К. Э. Цыялкоўскі; Пад рэд. і М. К. Ціханравава — М.: Машынабудаванне, 1967. — 376 з.

Спасылкі [правіць]