Кацярына Мікалаеўна Кобра

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кацярына Мікалаеўна Кобра
Кацярына Кобра
Кацярына Кобра
Імя пры нараджэнні:

Екатерина Николаевна Кобро

Дата нараджэння:

21 лютага 1898({{padleft:1898|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})

Месца нараджэння:

Масква,
Расійская імперыя

Дата смерці:

26 студзеня 1951({{padleft:1951|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:26|2|0}}) (52 гадоў)

Месца смерці:

Лодзь,
ПНР

Грамадзянства:

Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Сцяг Польшчы Польшча

Жанр:

скульптура, авангард

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы
Магіла Кацярыны Кобры-Страмінскай і яе дачкі Нікі Страмінскай на праваслаўнай частцы могілак «Долы» у Лодзі, 21 мая 2007 года

Кацярына Кобра (Кацярына Мікалаеўна Кобра; польск.: Katarzyna Kobro; руск.: Екатерина Николаевна Кобро; 26 студзеня 1898, Масква — 21 лютага 1951, Лодзь) — польская авангардная скульптарка, прадстаўнік авангарднага мастацтва, жонка Уладзіслава Страмінскага. Звязаная з Вілейкай.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ў Маскве. Матка Яўгенія Разанава, бацька Мікалай фон Кобра. Яе адзінай дачкой была Ніка Страмінская (пам. у 2001), доктар-псіхіятр і пісьменніца, прапагандыст мастацтва сваіх бацькоў. Была ў ліку сузаснавальнікаў групы мастакоў «Blok», «Praesens» і «a.r.». «a.r.» («awangarda rheczywista» або «сапраўдны авангард») 1929. Апошняе скарачэнне перадаецца часам як «artyści rewolucyjni» ці «рэвалюцыыйныя мастакі». Дачка Кобры і Страмінскага Ніка Страмінская сцвярджае аб памылковасці такой расшыфроўкі[1]. «Artyści rewolucyjni» — рэвалюцыйныя артысты.

Перавярнула ўспрыманне скульптуры. Адмовілася ад успрыняцца скульптуры як цвёрдага рэчава, каменя. Пад уплывам канструктывізму адрынула індывідуалізм, суб'ектывізм і імпрэсіянізм у мастацтве, сцвярджала, што іх месца займае аб'ектывізм формы. Галоўным пунктам канцэпцыі Кобры ёсць паняцце бясконцасці прасторы. Адначасова з гэтым вынікае адмаўленне ад кампазіцыйнага цэнтру, нібыта кожны пункт скульптуры аднолькава важны.

Ад верасня 1939 года да мая 1940 года, хаваючыся ад вайны, жыла разам з сям'ёй у Вілейцы.

У 2009 «Тэатр Тэлевізіі» (Польшча) паставіў п'есу «Сляды выяў», у якой паказанае прыватнае жыццё Кацярыны Кобры і Уладзіслава Страмінскага[2].

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

Пахаваная ў Лодзі у праваслаўнай частцы могілак «Долы». Большасць яе прац знаходзіцца у Музеі мастацтва ў Лодзі. Ад 2001 ў Польшчы існуе мастацкая прэмія імя Кацярыны Кобры.

Зноскі

  1. Strzemińska N. Miłość, sztuka i nienawiść. О Katarzynie Kobro i Władysławie Strzemińskim. Res Publica, Warszawa, (1986) (польск.)  ISBN 83-7046-017-8
  2. filmpolski.pl: POWIDOKI

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Strzemińska N. Miłość, sztuka i nienawiść. О Katarzynie Kobro i Władysławie Strzemińskim. Res Publica, Warszawa, 1986 (польск.)  ISBN 83-7046-017-8.
  • Grzegorz Sztabiński, Dlaczego geometria? problemy współczesnej sztuki geometrycznej, Łódź, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2004 (польск.)  ISBN 83-7171-729-6.
  • Andrzej Turowski «Budowniczowie świata. Z dziejów radykalnego modernizmu w sztuce polskiej», Universitas, Kraków 2000 (польск.)  ISBN 83-7052-673-X
  • «Katarzyna Kobro 1898—1951. W setną rocznicę urodzin» — katalog wystawy, Muzeum Sztuki w Łodzi, 1998 (польск.) 
  • Janusz Zagrodzki «Katarzyna Kobro i kompozycja przestrzeni», PWN, Warszawa 1984 (польск.) 
  • Andrzej Turowski «Konstruktywizm polski. Próba rekonstrukcji nurtu 1921—1943», Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1981 ISBN 83-04-00557-3 (польск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]