Конрад Лорэнц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Конрад Захарыяс Лорэнц
ням.: Konrad Zacharias Lorenz
Konrad Lorenz.JPG
Дата нараджэння:

7 лістапада 1903({{padleft:1903|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:7|2|0}})

Месца нараджэння:

Вена, Аўстра-Венгрыя

Дата смерці:

27 лютага 1989({{padleft:1989|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:27|2|0}}) (85 гадоў)

Месца смерці:

Вена, Аўстрыя

Краіна:

Аўстрыя

Навуковая сфера:

эталогія, філасофія

Узнагароды і прэміі


Nobel prize medal.svg Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1973)
Ордэн «Pour le Mérite»
Конрад Захарыяс Лорэнц на ВікіСховішчы

Конрад Захарыяс Лорэнц (ням.: Konrad Zacharias Lorenz; 7 лістапада 1903, Вена — 27 лютага 1989, Вена) — аўстрыйскі вучоны, адзін з заснавальнікаў эталогіі — навукі аб паводзінах жывёл, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне (1973, сумесна з Карлам фон Фрышам і Нікаласам Цінбергенам).

Скончыў медыцынскі факультэт Венскага універсітэта, але медыцынскай практыкай не займаўся, прысвяціў сябе даследаванню паводзін жывёл. У 1920-я гады прайшоў стажыроўку ў Англіі пад кіраўніцтвам вядомага біёлага і філосафа Джуліяна Хакслі. Затым пачаў самастойныя даследаванні ў Аўстрыі.

Быў членам НСДАП. У 1940 годзе стаў прафесарам Кёнігсбергскага ўніверсітэта. У гады Другой сусветнай вайны прызваны ў вермахт і камандзіраваны на Усходні фронт. У 1944 годзе пры адступленні германскай арміі трапіў у савецкі палон і чатыры гады правёў у лагеры для ваеннапалонных у Арменіі. У палоне пачаў працу над кнігай «Адваротны бок люстэрка» і адрокся ад сваіх нацысцкіх перакананняў. У 1948 годзе вярнуўся ў Германію і прывёз дадому свой ​​рукапіс. У 1950 годзе ў Баварыі заснаваў Інстытут фізіялогіі. У 1963 годзе апублікаваў кнігу, прысвечаную агрэсіі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Эвалюцыяніст