Конрад I Мазавецкі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Конрад I Мазавецкі

Конрад I Мазавецкі (польск.: Konrad I Mazowiecki, 118731 жніўня 1247) — прадстаўнік дынастыі Пястаў, адзін з польскіх князёў перыяду феадальнай раздробненасці.

Чацвёрты і малодшы сын Казіміра II Справядлівага і чэшскай князёўны Алены Знаемскай (у старой гістарыяграфіі яе лічылі рускай князёўнай Аленай Усеваладаўнай), малодшы брат Лешыка Белага.

Князь Куявіі ў 12021247 гг., князь Серадза, князь Кракаўскі ў 1229 - 1232, 1241 - 1243 гг. Заснавальнік незалежнага Мазавецкага княства ў складзе Польшчы. Правіў у ім у 1207-1247 гг.

Цесна супрацоўнічаў з Тэўтонскім ордэнам, у 1226 г. аддаў яму ў валоданне Хелмінскую зямлю Польшчы. У 1237-1238 гг. патрываў паразу разам з крыжакамі пад Дарагічынам ад галіцка-валынскага князя Данілы Раманавіча. 10 ліпеня 1241 г., скарыстаўшыся згубай вялікага князя Генрыха II Набожнага падчас нашэсця хана Батыя, заняў Кракаў, стаўшы кракаўскім князем (1241-1243). Аднак пасля бітвы 23 мая 1243 г. пад Сухадолам, у якой ён патрываў паразу ад малапольскага князя Баляслава V Сарамлівага, быў змушаны пакінуць Кракаў і вярнуцца ў Мазовію.

Гл. таксама [правіць]