Конрад I Мазавецкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Конрад I Мазавецкі

Конрад I Мазавецкі (польск.: Konrad I Mazowiecki, 1187 — 31 жніўня 1247) — прадстаўнік дынастыі Пястаў, адзін з польскіх князёў перыяду феадальнай раздробненасці.

Чацвёрты і малодшы сын Казіміра II Справядлівага і чэшскай князёўны Алены Знаемскай (у старой гістарыяграфіі яе лічылі рускай князёўнай Аленай Усеваладаўнай), малодшы брат Лешыка Белага.

Князь Куявіі ў 12021247 гг., князь Серадза, князь Кракаўскі ў 12291232, 12411243 гг. Заснавальнік незалежнага Мазавецкага княства ў складзе Польшчы. Правіў у ім у 1207—1247 гг.

Цесна супрацоўнічаў з Тэўтонскім ордэнам, у 1226 г. аддаў яму ў валоданне Хелмінскую зямлю Польшчы. У 1237—1238 гг. патрываў паразу разам з крыжакамі пад Дарагічынам ад галіцка-валынскага князя Данілы Раманавіча. 10 ліпеня 1241 г., скарыстаўшыся згубай вялікага князя Генрыха II Набожнага падчас нашэсця хана Батыя, заняў Кракаў, стаўшы кракаўскім князем (1241—1243). Аднак пасля бітвы 23 мая 1243 г. пад Сухадолам, у якой ён патрываў паразу ад малапольскага князя Баляслава V Сарамлівага, быў змушаны пакінуць Кракаў і вярнуцца ў Мазовію.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]