Крыштаф Жыгімонт Пац

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Крыштаф Жыгімонт Пац
Krzysztof Zygmunt Pac.PNG
POL COA Gozdawa.svg
Герб «Газдава»
Вялікі канцлер літоўскі
1658 — 1684
Папярэднік: Альбрэхт Станіслаў Радзівіл
Пераемнік: Марцыян Аляксандр Агінскі
 
Нараджэнне: 1621({{padleft:1621|4|0}})
Смерць: 10 студзеня 1684({{padleft:1684|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})
Род: Пацы
Бацька: Стэфан Пац
Маці: Ганна Марцыбела Рудаміна-Дусяцкая
Жонка: Клара Ізабеля дэ Майлі
Дзеці: Сын (памёр у маленстве)

Крыштаф Жыгімонт Пац (1621 — 10 студзеня 1684) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Вялікі харунжы літоўскі (1646—1656), падканцлер літоўскі (1656—1658), вялікі канцлер літоўскі (з 1658).

Быў старостам ковенскім, пінскім і астрынскім, адміністратарам Гарадзенскай і Аліцкай эканоміяў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паохдзіў з магнацкага роду Пацаў герба «Газдава». Сын Стэфана Паца і Ганны Марцыбелы Рудаміны-Дусяцкай.

Вычыўся ва ўніверсітэтах Кракава, Льежа і Перуджы. У Рыме дамогся дазволу запрасіць у Пажайск камедулаў, фундаваў там іхні кляштар. Служыў у французскай, іспанскай і галандскай арміях.

Карыстаўся вялікім даверам караля і ўвесь свой час праводзіў пераважна ў кампаніі манарха. Прытрымліваўся францускай арыентацыі, з'яўляўся прыхільнікам ідэй каралевы Людвікі Марыі Ганзагі.

У 1658 годзе атрымаў пасаду вялікага канцлера літоўскага. Быў адным з лідараў партыі, якая выступала за каранацыю Міхала Вішнявецкага (1669). Выступіў супраць абрання Яна Сабескага (1674), пасля яго абрання каралём, падаўся ў апазіцыю.

У 1673 годзе Крыштаф Пац дабіўся прыняцця закона, паводле якога кожны трэці сойм павінны быў праходзіць у Гродне.

Памёр у 1684 годзе, нашчадкаў не пакінуў, адзіны яго сын памёр у васьмігадовым узросце.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]