Ладзіна

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Ладзіна
Саманазва:

לאדינו Ladino

Краіны:

Ізраіль, Турцыя, ЗША, Мексіка, Бразілія, Францыя, Грэцыя, Македонія, Марока, Сербія, Балгарыя

Рэгіёны:

Еўразія, Амерыка

Арганізацыя, якая рэгулюе:

Нацыянальнае ўпраўленне па ахове культурнай спадчыны на сефардскай мове ў Ізраілі

Агульная колькасць носьбітаў:

больш за 1 млн

Класіфікацыя
Катэгорыя:

???

Індаеўрапейскія мовы
 Раманскія мовы
  

Моўныя коды
ISO 639-1:

-

ISO 639-2:

lad

ISO 639-3:

lad

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Сефа́рдская мова (вядомая таксама як яўрэйска-іспанская, ладзі́на, джудзека, спаньёль, жудзезма, хебранея) — мова сефардаў, адна з яўрэйскіх моў. Адносіцца да ібера-раманскай падгрупы раманскіх моў. Сефардская мова з'яўляецца фактычна працягам ранне-яўрэйска-кастыльскага дыялекту, які ўключыў у сябе носьбітаў і рысы астатніх яўрэйскіх ібера-раманскіх дыялектаў. Мова выкарыстоўвае ўласную сістэму арфаграфіі.

Пачатак ўтварэння гэтага адгалінавання іспанскай мовы звязана з выгнаннем з Іспаніі ў 1492 годзе яўрэяў, што рассяліліся галоўным чынам на тэрыторыі Асманскай імперыі, у Паўночнай Афрыцы, затым у Партугаліі, Італіі, Грэцыі, Балгарыі, Румыніі, Палестыне і інш. Знаходзячыся ва ўмовах іншамоўнага асяроддзя і не маючы статусу афіцыйнай мовы, яна да гэтага часу захоўвае рысы (галоўным чынам у фанетыцы) іспанскай мовы канца XV ст. Функцыянуе як гутарковая мова, праяўляе прыкметы вымірання.

Распаўсюджаная ў Ізраілі, асобных раёнах Турцыі, Грэцыі, Чарнагорыі, Сербіі, Румыніі, Балгарыі. Колькасць носьбітаў складае каля 100 тыс. чалавек. Дыялектнае дзяленне звязана з краінамі пражывання носьбітаў. Асноўныя дыялектныя варыянты — турэцкі, румынскі, югаслаўскі.

У 1996 годзе Кнэсет прыняў закон аб стварэнні Нацыянальнага ўпраўлення па ахове культурнай спадчыны на сефардскай мове.