Леапольд II, кароль Бельгіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леапольд II
Léopold II de Belgique
Леапольд II
сцяг
2-і Кароль Бельгіі
10 снежня 1865 — 17 снежня 1909
Папярэднік: Леапольд I
Пераемнік: Альберт I
 
Нараджэнне: 9 красавіка 1835({{padleft:1835|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})
Брусель, Бельгія
Смерць: 17 снежня 1909({{padleft:1909|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:17|2|0}}) (74 гады)
Брусель, Бельгія
Дынастыя: Саксен-Кобург-Гоцкая
Бацька: Леапольд I
Маці: Луіза Марыя Арлеанская
Жонка: Марыя Генрыэта Габсбург-Латарынгская
Бланш Дэлакруа

Леапольд II (фр. Léopold II; 9 красавіка 1835 - 17 снежня 1909) — кароль бельгійцаў з 17 снежня 1865 г., з Саксен-Кобургскай дынастыі, сын Леапольда I і Луізы Марыі Арлеанскай.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Уступіў на прастол у 1865 годзе пасля смерці бацькі, Леапольда I.

Карыкатура на «караля-дзялка» ў «Vanity Fair», 1869

Вядомы дзейнасцю па захопе басейна ракі Конга. Па яго ўказанні там былі ўладкованы рознага роду камерцыйныя кампаніі, якія праводзілі жорсткую эксплуатацыю насельніцтва (аж да генацыду) і багаццяў рэгіёна, а з 1885 па 1908 гады існавала Свабодная дзяржава Конга, якая з'яўлялася асабістым уладаннем і «бізнесам» караля (а не дзяржавы). Дзейнасць Леапольда выклікала асуджэнне ў Еўропе; аўстрыйскі імператар Франц Іосіф I (за сына якога Рудольфа Леапольд выдаў замуж сваю дачку Стэфанію) называў бельгійскага караля «каранаваным маклерам», прыкладна ў тых жа выразах яго характарызаваў і Ленін («дзяляга, фінансіст, аферыст»). З сатырай на караля выступалі Марк Твен і Артур Конан Дойл.

У 1902 годзе на жыццё караля замахваўся італьянскі анархіст, які зрабіў некалькі выстралаў па яго экіпажы, але прамахнуўся. Леапольд II памёр 17 снежня 1909 года і быў пахаваны ў каралеўскім магільным склепе ў Бруселі. Карону Леапольда II, адзіны законны сын якога памёр у дзяцінстве, атрымаў у спадчыну пляменнік Альберт I.