Ледніцы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Палац Ледніцы
Палац Ледніцы
Аранжарэя

Ледніцы (чэшск.: Lednice), вядомы ў Германіі як Айсгруб (ням.: Eisgrub) — вёска ў Паўднёвамараўскім краі Чэхіі, у якой размяшчаецца палац князёў Ліхтэнштэйна. У 1996 годзе, разам з суседнім палацам у Валціцы, ён быў уключаны ў спіс сусветнай спадчыны пад назвай Культурны комплекс Ледніцы-Валціцы. Першыя згадкі пра паселішча адносяцца да 1212 года. Паводле перапісу 2005 года насельніцтва вёскі складае 2328 чалавек.

Паколькі Ледніцы першымі перайшла ў рукі княжацкага дому Ліхтэнштэйнаў (гэта адбылося ў XIII стагоддзі), то іх далейшая гісторыя была непарыўна звязана з развіццём і ўзбагачэннем гэтага роду. У XVII стагоддзі там з'явілася летняя рэзідэнцыя кіруючых князёў Ліхтэнштэйна. Палац быў спраектаваны і збудаваны архітэктарамі Іаганам Бернхардам Фішэрам фон Эрлахам, Даменіка Марцінелі, і Антон Іаханам Оспелам у барочным стылі.

У 1846 — 1858 гадах ён быў перабудаваны ў неагатычным стылі пад кіраўніцтвам архітэктара Георга Вінгельмюлера. Каля палаца разбіў англійскі сад, у якім размешчаны некалькі пабудоў Джозефа Хардмута, у тым ліку штучныя руіны сярэднявечнага замка (1801) на беразе ракі Дые і адзіночны 60-мятровы мінарэт (17971804).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • JUŘÍK, Pavel. Moravská dominia Liechtensteinů a Dietrichsteinů. Praha : Libri, 2009. 424 s. ISBN 978-80-7277-403-6.
  • Anton Rzehak: Prähistorische Funde aus Eisgrub und Umgebung. (1905)
  • Michael Witzany: Die Markgrafschaft Mähren und die Marktgemeinde Eisgrub. Band 1–3, (1901/07)
  • Isidor Herrisch: Die Judengemeinde zu Eisgrub in Mähren. (1932)
  • Anton Kreuzer: Eisgrub und das Hochstift Regensburg. (1970)
  • Hans Recht: Eisgrub in graphischen Bilddarstellungen des 18. und 19. Jahrhundert (1979)
  • Miloš Stehlík: Schloss Lednice (Eisgrub).
  • Hilde Bayer: Eisgrub. 1987
  • Wenzel Max: Thayaland, Volkslieder und Tänze aus Südmähren, 1984, Geislingen/Steige
  • Karl Abzieher: Eisgrub – Kriegerdenkmal
  • Fritz Lange: Südmähren - Bilder erzählen Geschichte, Sutton-Verlag 2010, ISBN 978-3-86680-658-0

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Каардынаты: 48°47′59″ пн. ш. 16°48′12″ у. д. / 48.799722° пн. ш. 16.803333° у. д. (G) (O) (Я)