Леў Абрамавіч Альпяровіч

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Леў Абрамавіч Альпяровіч
Дата нараджэння:

4 снежня 1874(1874-12-04)
Месца нараджэння:

в. Куранец, Вілейскі раён
Дата смерці:

1913(1913)
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Леў Абрамавіч Альпяровіч (4 снежня 1874, в. Куранец, Вілейскі раён — 1913) — жывапісец[1].

Творчасць звязана з мастацкім жыццём Расіі і Беларусі. Пасля заканчэння Пецярбургскай Акадэміі Майстэрстваў (1902) жыў і працаваў у Мінску[1]. Пісаў партрэты, пейзажы, бытавыя кампазіцыі. Паслядоўна адстойваў прынцыпы рэалізму. Яго творы ("Вечар у сям'і", "Краўчыха", "Муляры", "Прачка", "Партрэт старой", "Партрэт музыканта Жухавіцкага", "Дзяўчына ў чырвонай шалі") блізкія да твораў перадзвіжнікаў. Многія працы маюць характар ​​незавершаных эскізаў ("Падпольная сходка", "Мыццё бялізны" і інш.) Творы Альпяровіча найбольш поўна (230 работ) былі прадстаўлены на персанальнай выставе ў Мінску ў 1939[1].

Некалькі прац мастака захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.

  • На каменяломні. Сярэдзіна 1900-х, палатно, алей

  • Партрэт дзяўчынкі, 1910-я. Папера, вугаль. 35,5х27,5

  • Жанчына ля мора. 1905, палатно, алей, 42,7х57,3

Зноскі

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 т. 5. Биографический справочник. Мн: Издательство «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. 29 с.
Узята з "http://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Леў_Абрамавіч_Альпяровіч&oldid=1592045"