Леў Абрамавіч Альпяровіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леў Абрамавіч Альпяровіч
Дата нараджэння:

4 снежня 1874({{padleft:1874|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})

Месца нараджэння:

в. Куранец, Вілейскі раён

Дата смерці:

1913({{padleft:1913|4|0}})

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Леў Абрамавіч Альпяровіч (4 снежня 1874, в. Куранец, Вілейскі раён — 1913) — жывапісец[1].

Творчасць звязана з мастацкім жыццём Расіі і Беларусі. Пасля заканчэння Пецярбургскай Акадэміі Майстэрстваў (1902) жыў і працаваў у Мінску[1]. Пісаў партрэты, пейзажы, бытавыя кампазіцыі. Паслядоўна адстойваў прынцыпы рэалізму. Яго творы («Вечар у сям'і», «Краўчыха», «Муляры», «Прачка», «Партрэт старой», «Партрэт музыканта Жухавіцкага», «Дзяўчына ў чырвонай шалі») блізкія да твораў перадзвіжнікаў. Многія працы маюць характар ​​незавершаных эскізаў («Падпольная сходка», «Мыццё бялізны» і інш.) Творы Альпяровіча найбольш поўна (230 работ) былі прадстаўлены на персанальнай выставе ў Мінску ў 1939[1].

Некалькі прац мастака захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 т. 5. Биографический справочник. Мн: Издательство «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. 29 с.