Лодка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Лодкі ў Італіі

Ло́дка — невялікае судна. У ваенна-марскім слоўніку[1] лодка вызначаецца як судна даўжынёй да дзевяці метраў, шырынёй да трох метраў і грузападымальнасцю да пяці тонаў. Зазвычай лодкі — вёславыя судны, але бываюць таксама парусныя лодкі, аднак невялікія спартыўныя парусныя судны прынята назывыць не лодкамі, а яхтамі. Таксама лодка можа быць абсталяваная маторам (матор можа быць як дапаможнай, так і асноўнай крыніцай энергіі). У адпаведнасці з прынятай у большасці краін класіфікацыяй маторныя лодкі называюць суднамі з падвесным маторам. Невялікія судны з убудаваным маторам часцей называюць кацер.

Асноўнымі матэрыяламі для вытворчасці лодак з'яўляюцца лёгкія справа, драўніна, кампазітныя матэрыялы і палімеры. Асобым тыпам людак з'яўляюцца надзіманыя лодкі.

Цяпер лодкі выкарыстоўваюцца для адпычынку, рыбалоўства, высадкі людзей і перавозкі грузаў з судна на бераг там, дзе няма прычалаў, перасоўвання па населеных пунктаў падчас паводкі, а таксама як ратавальны сродак (шлюпкі).

Апроч таго паняцце «лодка» традыцыйна выкарыстоўваецца ў дачыненні да пэўных тэпаў караблёў, памеры якіх ужо даўно не адпавядаюць вызначэнню лодкі (напрыклад, падводная лодка).

Зноскі

  1. Военно-морской словарь. Москва. Военное издательство 1990. ISBN 5-203-00174-X