Лоўчы

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Лоўчы, польск.: Łowczy, руск.: Ловчий: службовая асоба ў феадальнай дзяржаве.

У ВКЛ пасада існавала ў XVXVIII ст. Сачыў за лясамі, у якіх паляваў вялікі князь, распараджаўся паляваннем (звералоўства і птушкалоўству)[1]. З канца XVI стагоддзя лоўчы гаспадарскі, а пазней вялікі лоўчы ВКЛ, меў намесніка — лоўчага дворнага (падлоўчага). З канца XVII стагоддзя пасада лоўчага — ганаровы тытул дзяржаўнага саноўніка без пэўных абавязкаў, такое ж становішча займалі і лоўчыя земскія ў паветах.

Нататкі[правіць | правіць зыходнік]


Літ.:
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 1999. — 560 с.: іл. ISBN 985-11-0155-9 (т. 9), ISBN 985-11-0035-8.
  1. с. 574 том. 26, «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов», г. Вильна, 1899 г..