Лунінецкі раён

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Лунінецкі раён
Герб
Coat of Arms of Łuniniec, Belarus.png
Сцяг
Flag of Łuniniec.png
Краіна

Беларусь

Уваходзіць у

Брэсцкая вобласць

Адміністрацыйны цэнтр

Лунінец

Афіцыйныя мовы

Родная мова: беларуская 76,78 %, руская 21,88 %
Размаўляюць дома: беларуская 45,48 %, руская 53,09 %[1]

Насельніцтва (2009)

73 200 чал,[1] (3-е месца)

Шчыльнасць

27,02 чал./км² (5-е месца)

Нацыянальны склад

беларусы — 96,17 %,
рускія — 2,54 %,
іншыя — 1,29 %[1]

Плошча

2 708.51[2] км²
(5-е месца)

Вышыня
над узроўнем мора
 • Найвышэйшы пункт
 • Самы нізкі пункт



 152 м
 128 м

Лунінецкі раён на карце

Часавы пояс

UTC+2

Афіцыйны сайт
Каардынаты: 52°15′07″ пн. ш. 26°47′32″ у. д. / 52.251944° пн. ш. 26.792222° у. д. (G) (O) (Я)

Луніне́цкі раён — адміністрацыйная адзінка ў складзе Брэсцкай вобласці. Утвораны 15 студзеня 1940 года. Падзелены на 11 сельсаветаў і 1 пасялковы савет. Цэнтр раёна - горад Лунінец.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Лунінецкі раён знаходзіцца на ўсходзе Брэсцкай вобласці. На поўначы мяжуе з Ганцавіцкім раёнам, на паўночным усходзе — з Салігорскім раёнам Мінскай вобласці, на ўсходзе — з Жыткавіцкім раёнам Гомельскай вобласці, на поўдні — са Столінскім раёнам, на захадзе — з Пінскім раёнам.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку 60-х гадоў у склад Лунінецкага раёна была перададзена частка зямель расфарміраванага Ленінскага раёна з цэнтрам у мястэчку Мікашэвічы.

Прырода[правіць | правіць зыходнік]

Сярэдняя тэмпература студзеня- 3 градусы, ліпеня-+ 18 градусаў. Ападкі — 640 мм за год, вегетацыйны перыяд — 205 сутак.

Экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Адзін з чатырох раёнаў Брэсцкай вобласці, якія найбольш пацярпелі ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС у 1986 г.[3] Шчыльнасць забруджвання радыёнуклідамі 2/3 плошчы раёна хістаецца ў межах ад 1 да 15 кюры на кв. км.[4]

Карысныя выкапні[правіць | правіць зыходнік]

Граніт, торф, пясок, гліна, сапрапель.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва раёна складае 75,7 тыс. чалавек (2009). У г. Лунінцы пражывае каля 24 тыс. чал., у г. Мікашэвічы — каля 14 тыс.чал. Раён налічвае 80 сельскіх населеных пунктаў.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Праз раён праходзяць 2 чыгуначныя лініі: Брэст-Гомель, Львоў-Рыга. Раён перасякаюць аўтамабільныя аўтадарогі:

  • Брэст-Бранск
  • Лунінец-Баранавічы
  • Лунінец-Пінск
  • Мікашэвічы-Мінск

У Мікашэвічах размяшчаецца рачны порт «Мікашэвічы».

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

На тэрыторыі раёна знаходзіцца 8 помнікоў архітэктуры, сярод якіх лунінецкая Свята-Крыжаўзвіжанская царква (1921), 81 помнік гісторыі, у тым ліку абеліскі, брацкія магілы, 6 помнікаў археалогіі.

Помнік прыроды: векавыя дубы (в. Кажан-Гарадок).

Вядомыя ўраджэнцы і жыхары[правіць | правіць зыходнік]

У раёне ў розны час працавалі Максім Лужанін, Максім Танк, Андрэй Макаёнак.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

У Сеціве[правіць | правіць зыходнік]