Людовік Вялікі Дафін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Людовік Вялікі Дафін
фр.: Louis le Grand Dauphin
Hyacinthe Rigaud - Louis de France, Dauphin (1661-1711), dit le Grand Dauphin - Google Art Project.jpg
сцяг
20-ы дафін Францыі
1 лістапада 1661 — 14 красавіка 1711
Папярэднік: Людовік XIV
Пераемнік: Людовік, герцаг Бургундскі
 
Нараджэнне: 1 лістапада 1661({{padleft:1661|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})
Фантэнбло
Смерць: 14 красавіка 1711({{padleft:1711|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:14|2|0}}) (49 гадоў)
Медон
Род: Бурбоны
Бацька: Людовік XIV
Маці: Марыя Тэрэзія Іспанская
Жонка: 1-я: Марыя Ганна Баварская

2-я: (марганатычная) Марыя Эмілія Тэрэза дэ Жалі дэ Шуэн

Дзеці: Ад 1-га шлюбу:
сыны: Людовік, герцаг Бургундскі, Філіп, герцаг Анжуйскі, Карл, герцаг Берыйскі і Алансонскі
Ад 2-га шлюбу: няма

Людовік Вялікі Дафін (фр.: Louis le Grand Dauphin), 1 лістапада 166114 красавіка 1711) — адзінае законнае дзіця Людовіка XIV ад Марыі-Тэрэзіі Іспанскай, якое не памерла ў маленстве, і яго спадчыннік (дафін Францыі). Памёр за чатыры гады да смерці бацькі і не валадарыў.

Для выхавання дафіна па загадзе Людовіка была складзена 64-томная бібліятэка класічнай літаратуры Ad usum Delphini («для карыстання дафіна»), «вычышчаная» ад «нясціплых» выразаў. Выдатны военачальнік Вайны за іспанскую спадчыну.

Сям'я і нашчадства[правіць | правіць зыходнік]

У 1680 годзе ажаніўся з Марыяй Ганнай Баварскай (1660—1690). Сыны:

Пасля смерці жонкі Людовік уступіў у другі законны марганатычны шлюб з Марыяй Эміліяй Тэрэзай дэ Жалі дэ Шуэн. Другая жонка дафіна не насіла тытул «дафіны». Дзяцей ад гэтага шлюбу не было.

Вялікі Дафін меў таксама трох пазашлюбных дочак, усе яны нарадзіліся пасля смерці першай жонкі:

  • Луіза Эмілія дэ Ватэдар (1694—1719), у шлюбе з Нікаля Менажэ.
  • Ганна-Луіза дэ Банбур (1695—1716), у шлюбе з Ан-Эрарам д’Авагурам.
  • Шарлота дэ Флеры (1697—1750), у шлюбе з Жэрарам Мішэлем дэ Ла Жаншэрам.