Людовік I Банапарт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Луі Банапарт
фр.: Louis Bonaparte
Луі Банапарт
сцяг
1-ы кароль Галандыі
5 чэрвеня 1806 — 1 ліпеня 1810
(пад імем Людовік I)
Папярэднік: каралеўства створана
Пераемнік: Людовік II Галандскі
 
Нараджэнне: 2 верасня 1778(1778-09-02)
Аяча, Францыя
Смерць: 25 ліпеня 1846(1846-07-25) (67 гадоў)
Ліворна, Вялікае герцагства Тасканскае
Пахаваны: Сен-Лё-ла-Фарэ, Францыя
Бацька: Карла Буанапартэ
Маці: Летыцыя Рамаліна
Жонка: Гартэнзія Багарнэ

Людо́вік (Луі́джы, Луі́) Банапа́рт (італ.: Luigi Buonaparte, фр.: Louis Bonaparte; 2 верасня 1778, Аяча, Францыя, — 25 ліпеня 1846, Ліворна, Вялікае герцагства Тасканскае) — адзін з братоў Напалеона I, бацька Напалеона III.

З 5 чэрвеня 1806 па 1 ліпеня 1810 года — кароль васальнага ў адносінах да Французскай імперыі каралеўства Галандыя пад імем Людовіка I (нідэрл.: Lodewijk I van Holland). Быў досыць папулярным сярод галандцаў, дапамагаў народу падчас паводак, вучыў нідэрландскую мову, хоць гаварыў з пацешнымі памылкамі (так, свой тытул ён вымаўляў як нідэрл.: Konijn van 'Olland — «аландскі трус»). У 1808 годзе заснаваў Каралеўскі інстытут навук, літаратуры і вытанчаных мастацтваў (цяпер Каралеўская Нідэрландская акадэмія навук). У 1810 годзе па распараджэнні брата адрокся ад прастола на карысць малалетняга сына, а яшчэ праз чатыры дні тэрыторыя галандскага каралеўства была анексавана Францыяй.

Наўзамен Людовік атрымаў ад брата тытул графа дэ Сен-Лё (comte de Saint-Leu) і стаў кіраўніком вялікага герцагства Клевэ-Юліх-Берг, главой якога фармальна быў яго сын.

4 студзеня 1802 года ажаніўся з Гартэнзіяй Багарнэ, пасербцы Напалеона (дачкі імператрыцы Жазэфіны ад першага шлюбу). Шлюб быў складзены па загадзе імператара, а самі муж і жонка не адчуваць адзін да аднаго пяшчотных пачуццяў; пасля выгнання з Галандыі яны разыйшліся. У іх нарадзілася тры сыны:

Пасля ў Гартэнзіі нарадзіўся яшчэ адзін (пазашлюбны) дзіця — Шарль дэ Марні. Па некаторых даных, і Напалеон III мог быць сынам не Людовіка Банапарта.