Літургія папярэднеасвячоных дароў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Літургія папярэднеасвячоных Дароў — літургія, падчас якой прапаноўваюцца для прычашчэння Святыя Дары, асвячоныя раней — на папярэдняй поўнай літургіі па чыне Васіля Вялікага або Яна Залатавуста і якія захоўваюцца ў каўчэжцы звычайна на прастоле або, радзей, на ахвярніку.

Шосты Сусветны Сабор 52-м правілам зацвердзіў паўсюднае здзяйсненне Папярэднеасвячонай літургіі ў дні Вялікага Паста, каб не пазбаўляць верных таямнічых зносін з Госпадам і разам з тым не парушаць паста і пакаяння здзяйсненнем урачыстай поўнай літургіі.

У сучаснай практыцы Праваслаўнай Царквы служыцца ў сераду і пятніцу Святой Чатырохдзесятніцы, у храмавыя і дбанныя святы і з панядзелка па сераду Страсной Сядмицы. Да 1930 года ў Кіева-Пячорскай Лаўры таксама здзяйснялася штодня ў се́дмічныя дні Вялікага паста (апроч яго першых двух дзён), што было перажыткам Студзійскага Статуту, які панаваў у Рускай Царкве да XV ст. У цяперашні час гэтая традыцыя страчана.

Асаблівасці:

  1. у ёй няма першай часткі поўнай літургіі — праскамідыі;
  2. літургія папярэднічаецца службай 3-й, 6-й і 9-й гадзін з паследваннем выяўленчых;
  3. па отпусце выяўленчых здзяйсняецца вячэрня, якая замяняе пачатковую частку літургіі агалошаных (апошняя яе частка маецца і ў Папярэднеасвячонай літургіі);
  4. пачынаючы з серады 4-й сядміцы Вялікага Паста адразу жа за екцініяй аб агалошаных ідзе екцінія аб «рыхтуючыхся да Святой Асветы», гэта значыць да Крышчэння, якое было ў Старажытнай Царкве ў Вялікую Суботу;
  5. на літургіі верных няма малітваў і спеваў, якія адносяцца да падрыхтоўкі і ператварэнню Святых Дароў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]