Малькальм III

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Малькальм III
шатл. гэл.: Máel Coluim mac Donnchada,
англ.: Malcolm III
Malcolm3Canmore.jpg
Малькальм III, кароль Шатландыі
кароль Альбы (Шатландыі)
17 сакавіка 1058 — 13 лістапада 1093
Каранацыя: 25 сакавіка 1058, Скун
Папярэднік: Лулах
Пераемнік: Дональд III
 
Нараджэнне: 26 сакавіка 1031({{padleft:1031|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})
Шатландыя
Смерць: 13 лістапада 1093({{padleft:1093|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:13|2|0}}) (62 гады)
Алнік
Род: Данкельдская
Бацька: Дункан I
Маці: Сібіла Нартумбрыйская
Жонка: 1-я: Інгеборга Фінсдоцір
2-я: Маргарыта Шатландская
Дзеці: Ад 1-га шлюбу:
сыны: Дункан II, Дональд, Малькальм
Ад 2-га шлюбу:
сыны: Эдуард, Эдмунд, Эдгар, Аляксандр I, Давід I, Этэльрэд
дочкі: Эдгіта, Марыя

Малькальм III Вялікі Правадыр (шатл. гэл.: Máel Coluim mac Donnchada, англ.: Malcolm III Canmore, 26 сакавіка 1031 — 13 лістапада 1093) — кароль Альбы (Шатландыі) (10581093), сын караля Дункана I.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Малькальм III стаў каралём Шатландыі пасля забойства Лулаха.

Жонка караля Маргарыта паспрабавала рэфармаваць шатландскую царкву ў французскім духу, хоць з павагай адносілася да традыцый пустэльніцтва, закладзеных святым Калумбам. Яна ўгаварыла мужа склікаць сабор вышэйшага духавенства краіны, на якім сама старшынствавала, у той час як кароль выконваў ролю перакладчыка. Маргарыце ўдалося ліквідаваць шэраг парушэнняў, якія прысутнічалі ў шатландскай царкве.

У 1077 годзе ў Шатландыі пачаліся ўнутраныя міжусобіцы. Кіраўнік Марэя Маэлснехтайн(англ.) бел., сын Лулаха, заявіў пра свае правы на шатландскі прастол і падняў мяцеж. Малькальм атрымаў над ім перамогу, але захаваў яму жыццё, і Маэлснехтайн дажыў да 1085 года. Пачынаючы з гэтага часу і да 1091 года Шатландыя жыла ў міры.

У 1091 годзе Малькальм, незадаволены кіраваннем Вільгельма II Рудага, сабраў армію і напаў на Англію, але затым абодва караля аднавілі мірны дагавор у Абернеці. Аднак Вільгельм не вельмі хацеў выконваць умовы дагавора, і напружанасць паміж Англіяй і Шатландыяй захоўвалася. У 1093 годзе Вільгельм цяжка захварэў. Спужаўшыся пякельных пакут за парушэнне дагавора, ён запрасіў Малькальма ў Глостэр для новых перамоў. Але пакуль Малькальм дабраўся да месца іх правядзення, Вільгельм акрыяў. Ён сустрэў Малькальма груба і запатрабаваў ад яго з'явіцца ў Лондан на суд баронаў для рашэння спрэчных пытанняў. Малькальм заявіў, што не лічыць сябе васалам англійскага караля, і вярнуўся дамоў. Разумеючы, што ў такой сітуацыі вайна непазбежная, ён вырашыў нанесці ўдар першым. Сабраўшы армію, у лістападзе 1093 года Малькальм перайшоў мяжу з намерам аблажыць крэпасць Алнвік. Але там ён патрапіў у засаду і загінуў ад рукі свайго сваяка Аркіла Марэла, сцюарда(англ.) бел. Бамбара. У тым жа бітве быў смяротна паранены і яго старэйшы сын Эдуард.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Мак-Кензи Агнес. Рождение Шотландии / Перевод, научная ред., вступит. статья С. В. Иванова. — СПб.: Евразия, 2003. — 336 с. — (Clio fundationis). — 1 500 экз. — ISBN 5-8071-0120-0

Ссылки[правіць | правіць зыходнік]

  • SCOTLAND, KINGS (англ.) . Foundation for Medieval Genealogy. Архівавана з першакрыніцы 12 лютага 2012. Праверана 20 кастрычніка 2011.