Малінны жук звычайны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Малінны жук звычайны
Byturus tomentosus01.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Byturus tomentosus (DeGeer, 1774)

Сінонімы
  • Byturus bhutanicus Sen Gupta, 1978[1]
  • Byturus formosanus Hatta, 1970[1]
  • Byturus meridionalis Grouvelle, 1905[1]
  • Byturus olivaceus Fournel, 1840[1]
  • Byturus sambuci Scopoli[1]
  • Byturus urbanus (Lindemann)[1]
  • Dermestes tomentosus DeGeer, 1774[1][2]
  • Horticola urbanus Lindemann, 1865[1]
Варыетэты
  • Byturus tomentosus var. flavescens (Marsham, 1802)
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на ВікіСховішчы
EOL   3214003

Малінны жук звычайны (Byturus tomentosus) — від малінных жукоў (Byturidae).

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела дарослых насякомых (імага) 3,8-4,3 мм[3]. Цела шаравата-чорнае, рэдка ўсё цела рыжае, у шэрых або жоўтых густых валасінках. Краі пярэдняспінкі і вяршыня брушка звычайна чырванаватыя[3].

Экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Жукі наведваюць кветкі маліны звычайнай, лічынкі развіваюцца ўнутры ягад[3].

Жукі зімуюць у глебе на глыбіні 5-10 см паблізу кустоў маліны. Па заканчэнні зімоўкі сілкуюцца тычачкамі і песцікамі кветак розных раслін, а затым пераходзяць на маліну, ядучы маладыя лісце і выгрызаючы змесціва бутонаў. Яйцакладка ажыццяўляецца на маладыя лісточкі, а затым у маладыя кветкі. Лічынкі сілкуюцца пладаложам, а часам і касцяніцай, з-за чаго ва ўжытку ягады называюць «чарвівыя». Акукліванне лічынак адбываецца ў глебе[4]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Систематика и синонимия (англ.) . BioLib. Праверана 19 лістапада 2011.
  2. Систематика и синонимия (англ.) . Сайт «Fauna Europaea» (faunaeur.org). Архівавана з першакрыніцы 4 верасня 2012. Праверана 19 лістапада 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 Определитель насекомых европейской части СССР. Т. II. Жесткокрылые и веерокрылые. / под общ.ред. чл.-корр. Г. Я. Бей-Биенко. — М.-Л.: «Наука», 1965. — С. 303. — 668 с. — (Определители по фауне СССР, издаваемые Зоологическим институтом АН СССР; вып.89.). — 5700 экз.
  4. Казаков И. В., Кичина В. В. Малина — М.: Россельхозиздат, 1976. — 76 с.