Мамай

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Мамай (? — 1380, Кафа (сучасн. Феадосія) — беклярбек і цемнік Залатой Арды.

Пасля забойства ў 1359 хана Бердыбека ханам Кульпай, Мамай аб'вясціў яму вайну і, паколькі ханам мог быць толькі чынгізід, у 1361 агалосіў ханам свойго вылучэнца Абдулу. Аднак іншыя прэтэндэнты не прызналі ўлады Абдулы. У Залатой Ардзе пачалася вялікая міжусобіца. Мамай кіраваў заходняй часткай (ад Крыма да правага берега Волгі), а часам (1363, 1367—1368, 1372—1373) і сталіцай Залатой Арды — Сараем. У 1370 Абдула памёр і Мамай агалосіў новага хана-марыянетку 8-гадовага Мухамед Бюлека.

У 1378 Мамай, які да гэтага часу страціў большую частку ўладанняў, паслаў мурзу Бегіча для нападу на Разанскую зямлю, але атрад гэты быў пераможаны войскамі вял. кн. маскоўскага Дзмітрыя Іванавіча ў бітве на рацэ Вожы. Следствам парадэння на Вожы быў вялікі паход Мамая, які завяршыўся Кулікоўскай бітвай. Mамай прымушаны быў збегчы і ў Ардзе сустрэўся са стаўленікам Тамерлана, Тахтамышам, якому быў вымушаны саступіць уладу. Мамай уцек са скарбам і прыхільнікамі ў Кафу, дзе быў забіты.